Het was al donker toen we met Arke Fly en Transavia in Hurgharda aankwamen (we vlogen in 2 groepen). Op het vliegveld stonden onze duikgidsen Lisa (Zuid-Afrikaans) en Nick (Engels) van de Emperor fleet ons op te wachten. Vanaf de haven werden met zodiacs naar onze boot de “Superior” gebracht over een kalme Rode Zee met boven ons een mooie sterrenhemel. Dit gaf een echt vakantiegevoel. De vliegreis van zo’n 6 uur vergeet je dan snel.
De “Superior” doet zijn naam eer aan; 45 m lang, 4 dekken, een apart salon- en eetgedeelte en zelfs een jacuzzi aan boord (wat een luxe) en 10 bemanningsleden. Op 5 oktober, de 1e duikdag werd na de gebruikelijke checkdive bij Poseidon Reef al koers in noordelijke richting gezet. Zodoende dobberden we op 6 oktober pal boven de Thistelgorm (dankzij onze goede kapitein) voor 3 duiken. We kregen de gebruikelijke briefing. Er werd verteld dat het schip op 6-10-1941 was vergaan. Het was dus op de dag af precies 66 jaar geleden! De duikgidsen, het was hun ontgaan, hebben we hier maar even opgewezen. Het waren mooie duiken op dit bijzondere wrak, inclusief een nachtduik. Twee dagen later, de 8e oktober lagen we boven de Rosalie Moller. Deze was gezonken op 8-10-1941. Dus 2 dagen na de Thistlegorm en ook daar doken we op terwijl het 66 jaar geleden was vergaan! Niet gepland, echt toeval. Het dek van het wrak ligt op zo’n 35 m. Dit werd onze diepste duik, zeker indrukwekkend en de moeite waard.
De dagen werden gevuld met duiken, eten, lezen, zonnen, slapen en dollen. Zodoende klonk dag en nacht het toe-toeterlied van de waterscooter. Zelfs Lisa kregen we er “crazy” mee. De bel luid: briefing, nee diner. De bel luid diner, neeeee… briefing! Duiken met nitrox, nitrox, oohhhh NITROX! Natuurlijk moesten we in dat warme klimaat en door het vele zingen regelmatig onze “dorst lessen”! Verder waren we waren bijna overal telefonisch bereikbaar dat was te merken ook, anders wel via SMS. Opmerkelijk was dat sommigen een pannenkoekendieet hebben. Anderen jumpen maar dan hoog van het dek en in Hurgharda is het goed shoppen. Zodoende heerste er aan boord een prettige stemming en was het met z’n 19-en goed uit te houden. Genietend van het mooie weer, de azuurblauwe riffen en koraal eilanden waar we langs vaarden of ankerden.
Duiken in het blauwe water van 26 C leverden de nodige highlits op: een ontmoeting met diverse schildpadden waaronder mr. T van de Thistelgorm, prachtige Spaanse danseressen, duiken met 3 dolfijnen, mooie naaktslakken en platwormen (special voor fotograaf Willem), 1 white tip reef shark, mooie driftduiken langs steile wanden met gorgonen, de koraaltuinen, grote doopfondsschelpen en de vele vissoorten. En natuurlijk de wrakken waar we opgedoken hebben. Elk wrak heeft zijn eigen geschiedenis: hoe is het schip aan zijn einde gekomen, hoe lang is het in de vaart geweest, het aantal slachtoffers en de diversiteit in lading. Er is gedoken op: Dunraven, Shark/Yolanda, Thistelgorm, Rosalie Moller, Chrisoula K, Ghianas D, Carnatic en bij Small Gubal op De Barge, een klein uiteengevallen wrak. Dit is een verhaal apart. Er lagen nog 10 boten en zouden hier voor een nachtduik te water gaan. Toen we er in sprongen, lagen er een aantal andere buddyparen in. Wij doken ruim een half uur toen, zo leek het, alle duikers van de andere boten er zich op storten. Onder water scheen iedereen bij elkaar in de ogen, zat te seinen als een gek. Het was een soort wildwest onderwater! Niet te geloven wat een chaos. Gelukkig hadden we al in alle rust genoten van het nachtleven o.a. een schol van honderden konijnvissen die voor ons langs trokken en waar we midden in zaten, mooie naaktslakken, poets- en dansgarnalen, prachtig softkoraal, koraalkrabjes, grote murene, (duivel) schorpioenvis, anemoondragers en een grote baars. Het werd tijd om er uit te gaan, tijd voor onze borrel!
Het was een prima week; een mooie route met prachtige duiken (21 totaal), goed weer, niet te veel wind en lekker eten en een mooie hut. Een geslaagde GEJO reis waar Willem zeker een belangrijke bijdrage in heeft gehad, namens mij maar ook de rest van de groep bij deze bedankt.
DUIKOVERZICHT
Nr.
Datum
Duikstek
Soort duik
Lading
Wrak gebouwd/ vergaan
1
5 okt
Poseidon Reef
checkdive
2
5 okt
Dunraven
wrakduik
o.a. katoen
1873/
24-04-1876
3
5 okt
Beacon Rock
nachtduik
4
6 okt
Shark/Yolanda
drift/wrakduik
wc-potten, ligbaden
1964/
01-04-1980
5
6 okt
Jack Fisch Alle
wandje en veel andere duikers, later zandgedeelte met koraalpilaren
De “Superior” doet zijn naam eer aan; 45 m lang, 4 dekken, een apart salon- en eetgedeelte en zelfs een jacuzzi aan boord (wat een luxe) en 10 bemanningsleden. Op 5 oktober, de 1e duikdag werd na de gebruikelijke checkdive bij Poseidon Reef al koers in noordelijke richting gezet. Zodoende dobberden we op 6 oktober pal boven de Thistelgorm (dankzij onze goede kapitein) voor 3 duiken. We kregen de gebruikelijke briefing. Er werd verteld dat het schip op 6-10-1941 was vergaan. Het was dus op de dag af precies 66 jaar geleden! De duikgidsen, het was hun ontgaan, hebben we hier maar even opgewezen. Het waren mooie duiken op dit bijzondere wrak, inclusief een nachtduik. Twee dagen later, de 8e oktober lagen we boven de Rosalie Moller. Deze was gezonken op 8-10-1941. Dus 2 dagen na de Thistlegorm en ook daar doken we op terwijl het 66 jaar geleden was vergaan! Niet gepland, echt toeval. Het dek van het wrak ligt op zo’n 35 m. Dit werd onze diepste duik, zeker indrukwekkend en de moeite waard. 
De dagen werden gevuld met duiken, eten, lezen, zonnen, slapen en dollen. Zodoende klonk dag en nacht het toe-toeterlied van de waterscooter. Zelfs Lisa kregen we er “crazy” mee. De bel luid: briefing, nee diner. De bel luid diner, neeeee… briefing! Duiken met nitrox, nitrox, oohhhh NITROX! Natuurlijk moesten we in dat warme klimaat en door het vele zingen regelmatig onze “dorst lessen”! Verder waren we waren bijna overal telefonisch bereikbaar dat was te merken ook, anders wel via SMS. Opmerkelijk was dat sommigen een pannenkoekendieet hebben. Anderen jumpen maar dan hoog van het dek en in Hurgharda is het goed shoppen. Zodoende heerste er aan boord een prettige stemming en was het met z’n 19-en goed uit te houden. Genietend van het mooie weer, de azuurblauwe riffen en koraal eilanden waar we langs vaarden of ankerden. 
(special voor fotograaf Willem), 1 white tip reef shark, mooie driftduiken langs steile wanden met gorgonen, de koraaltuinen, grote doopfondsschelpen en de vele vissoorten. En natuurlijk de wrakken waar we opgedoken hebben. Elk wrak heeft zijn eigen geschiedenis: hoe is het schip aan zijn einde gekomen, hoe lang is het in de vaart geweest, het aantal slachtoffers en de diversiteit in lading. Er is gedoken op: Dunraven, Shark/Yolanda, Thistelgorm, Rosalie Moller, Chrisoula K, Ghianas D, Carnatic en bij Small Gubal op De Barge, een klein uiteengevallen wrak. Dit is een verhaal apart. Er lagen nog 10 boten en zouden hier voor een nachtduik te water gaan. Toen we er in sprongen, lagen er een aantal andere buddyparen in. Wij doken ruim een half uur toen, zo leek het, alle duikers van de andere boten er zich op storten. Onder water scheen iedereen bij elkaar in de ogen, zat te seinen als een gek. Het was een soort wildwest onderwater! Niet te geloven wat een chaos. Gelukkig hadden we al in alle rust genoten van het nachtleven o.a. een schol van honderden konijnvissen die voor ons langs trokken en waar we midden in zaten, mooie naaktslakken, poets- en dansgarnalen, prachtig softkoraal, koraalkrabjes, grote murene, (duivel) schorpioenvis, anemoondragers en een grote baars. Het werd tijd om er uit te gaan, tijd voor onze borrel! 