De boot is vannacht weer een stuk naar het noorden gevaren. We komen om half zes aan bij Sha'ab Sharm. We maken Zodiakduik, langs noord-oostkant van het rif, lekker lui met een klein beetje stroom mee. De groep die wat dieper zit ziet een hamerhaai en een witpunt rifhaai. Opvallend is dat deze reis nog maar 1 x een schildpad is gesignaleerd.
De tweede duik, na zo'n 2 uur surface time, maken we op dezelfde plek omdat de meeste mensen erg onder de indruk waren van de eerste duik. We worden iets verder op gedropped en komen langs de plek waar een op het rif gelopen cruisescheepje een tijd tegen het rif aan heeft gelegen. Inmiddels is het omlaag gestort, de diepte in met achterlating van wat verspreide rommel aan kabels en metalen delen. Ik zie grote octopus, helaas grotendeels verscholen in z'n hol, kop alleen is zeker 20 x 20 cm. Bij plateau passeert school van ruim 25 barracuda's, verder zwemt onder ons een napoleonvis voorbij.
Na de duik varen we verder naar het noordwesten. De wind is weer helemaal gaan liggen en met rustige golfslag is het een lekker tochtje. Rond half één komen we aan bij volgend rif genaamd Sha'ab Marsa Alam. We gaan met Zodiak naar vlakbij gelegen rifje zo'n 500 m naar het oosten. Prachtige gevarieerde koraalsoorten ,veel vis, groepen baarzen en geelgestreepte scholen vis; twee keer een schorpioenvis, een rode en een groenige. Prachtduik!
Dit keer geen tea of sapje, Eslam is druk bezig de kajuit aan te kleden voor een 'suprise dinner' Tussendoor showt duikgids Hassan de beschikbare merchandise, leuke shirts in diverse soorten tegen acceptabele prijzen, alleen zijn manier van administreren laat wel wat te wensen over: nadat iedereen zijn bestelling 3 keer heeft doorgegeven blijkt hij nog aardig wat fouten te hebben gemaakt. Om zes uur briefing voor de nachtduik. Leuke nachtduik vanaf de boot om een rifeilandje, met halverwege het wrak van een duikcruiseschip. Het is een forse boot met veel slapende vissen er op en er in. Leuke murene, naaktslak, veel zeesterren. Een mooie duik tot Hans bij het fotograferen zijn vrije hand in een stekel zet. Hij is bang dat het een schorpioenvis is en daarom breken we de duik af en stijgen op. We seinen naar de verkeerde boot maar worden wel door de Zodiak van die boot opgepikt en afgeleverd bij de Longimanus. Eenmaal aan boord blijkt het gelukkig een zee-egel te zijn geweest, pijnlijk maar duidelijk beter dan schorpioenvis.
Er is veel werk gemaakt van het avondeten. Tafels uitgebreid gedekt, kaarslicht en een overvloed aan schalen. De kok trots achter de “main piece”, een heel gebraden lam. Verder veel vleesgerechten, groentes, salades, etc, te veel om op te noemen.
Aansluitend wordt de waterpijp gestart door Adel, en rond half tien is iedereen ingestort en is het bedtijd.
Woensdag 26 april
Rond een uur of vier worden de motoren weer gestart en varen we verder naar Elphinstone reef, waar we om half 6 wake up call krijgen. (John verzuchtte al ik zal blij zijn als ik volgende week weer ga werken, dan kan ik uitslapen). Bij de briefing vertelt Adel dat de stroming anders staat dan gebruikelijk en hij wil ons langs de westkant van het rif laten duiken van noord naar zuid, "met de stroom mee". Eenmaal onder water staat er inderdaad een krachtige stroming maar wel geheel de andere kant op. Adel heeft het al snel door en gooit het plan om en zodoende zwemmen we dus met de stoom mee om de noordpunt en gaan langs de oostkant terug, dicht bij het rif om bij de stroming weg te blijven. Mooi rif, geen haaien in zicht helaas, wel paar keer flinke napoleonvissen.
Terug aan boord is het tijd voor weer een verzorgd ontbijt. Nog tijdens ontbijt worden lijnen los gemaakt en varen we verder naar het noordwesten. Rond half 9 komen we bij de tweede duikstek, vlak bij de kust in Marsa Abu Dabab. Het is een baai met zeegras en een rifkant. We duiken vanaf het midden van de baai, naar 12 m diepte, daar zien we een enorme schildpad met loodsvisjes. We zoeken naar de aanwezige zeekoe maar komen hem helaas niet tegen. Tanja en Willem komen hem wel tegen en maken een fraai filmpje van de grazende zeekoe. We zien nog een mooie krokodilvis, verschillende koffervissen en een zuigvis. Mooie duik!!
Na de duik is het lunchtime en vervolgens breken we op om naar de laatste duikstek te gaan. Het is een stek aan de kust, op enkele km van de haven, Umm Roos genaamd. Het is weer een baai met een deel met zeegras en een rifwand, ook hier een kans op een zeekoe maar nu ziet niemand deze. Wel diverse interessante vissen, zoals krokodilvis en een schildpad kortom een leuke laatste duikstek. Na de duik varen we nog een halfuur tot bij de haven, terug op het vertrekpunt.
We hebben nog een afscheidsbijeenkomst met de hele bemanning (10 man en 2 duikgidsen: kapitein, kok, hulpkok, barman, hulp barman/hutverzorger, machinist, stuurman, 3 matrozen/hulpen), die een enveloppe met fooi krijgen; prima bemanning, leuke sfeer onderling en tegenover ons. Bemanning toont zich tevreden met ons gezelschap, de week ging snel in hun ogen.
We gaan van boord en met busje naar het hotel in de woestijn aan de overkant van de haven. Bij aankomst blijkt de bomaanslag in Dahab ook hier zijn sporen na te laten. Iedereen moet door een metaaldetector en de handbagage wordt nagekeken. De gewone bagage wordt overigens via de achterdeur door twee kruiers gewoon afgeleverd op de kamer. Het is een mooi nieuw resort met diverse zwembaden, bar, terras in het pierenbad, restaurant, snackshop. We verzamelen om half in de bar. De stoelen van het terras staan in 20 cm water, lekker koel en goed tegen zweetvoeten... Het diner is in buffetvorm. Vooral de bediening valt op. We zitten met 18 man aan tafel en als we wat te drinken willen bestellen duurt het al erg lang voordat er iemand komt, maar als die er uiteindelijk is, neemt hij 2 drankjes op en vertrekt vervolgens om een kwartier later terug te komen, weliswaar met de drankjes maar ook met een bon die in drievoud ingevuld moet worden. Vervolgens wordt de bon weggebracht en zijn de volgende twee mensen aan de beurt om te bestellen. Aan de andere kant van de tafel ziet men het met lede ogen en dorstige kelen aan...
Donderdag 27 april
Dagbesteding bestaat uit lezen, zwemmen, zonnen en wat rondhangen, wachtend tot no fly tijd voorbij is en we weer kunnen vertrekken. We gaan met twee minibusjes naar het vliegveld, we houden ons hart weer vast als we zien hoe de koffers bovenop staan te wankelen en kijken onderweg uit of er losse koffers op de weg liggen…. Bij het vliegveld worden we eerst naar een koffiebar gedirigeerd voor we de vertrekhal in kunnen (het lijkt vanwege een eerdere vertrekkende vlucht die nog niet afgehandeld is, maar het kan net zo goed zijn om de barman wat handel te bezorgen?) Bij ingaan van vertrekruimte 2 x door scanners, alles piept, gespen en zelfs metalen lipjes aan de schoenen zijn al te veel, schoenen mogen dan ook door de scanner. Heel gehannes. De vlucht, die volgens ticket om acht uur vertrekt, gaat volgens monitor om kwart over acht en uiteindelijk vertrekken wek om half negen. Met een vliegtijd tegen de wind in van vijf en een half uur, wordt het een rottijd om aan te komen rond drie uur in de nacht. Bij aankomst komt gelukkig zonder problemen alle bagage van de band, er is geen merkbare controle van de douane anders dan 1 x paspoortcontrole; de groep splitst op en gaat met diverse afhalers of een taxi naar huis.
Het temperatuurverschil is fors: in Egypte rond de dertig graden, op Schiphol niet meer dan zeven en een weerbericht dat waarschuwt voor vorst aan de grond…
Paul Broekema, 28-4-2006
Met van links naar rechts: Peter de Groen, John Corbeel, Gerard van Arem, Peter van Rhenen, Richard Kers, Ton de Zwart, Tanja van der Avert, Thed Teunissen, Marcel van Baaren, Ali de With, Willem Heijdeman, Glenn Doup, Katherina Frede, Hans Visser, Louise Sprenger, Remco Huisman, Donald Schalker & Paul Broekema.
De tweede duik, na zo'n 2 uur surface time, maken we op dezelfde plek omdat de meeste mensen erg onder de indruk waren van de eerste duik. We worden iets verder op gedropped en komen langs de plek waar een op het rif gelopen cruisescheepje een tijd tegen het rif aan heeft gelegen. Inmiddels is het omlaag gestort, de diepte in met achterlating van wat verspreide rommel aan kabels en metalen delen. Ik zie grote octopus, helaas grotendeels verscholen in z'n hol, kop alleen is zeker 20 x 20 cm. Bij plateau passeert school van ruim 25 barracuda's, verder zwemt onder ons een napoleonvis voorbij. 
Na de duik varen we verder naar het noordwesten. De wind is weer helemaal gaan liggen en met rustige golfslag is het een lekker tochtje. Rond half één komen we aan bij volgend rif genaamd Sha'ab Marsa Alam. We gaan met Zodiak naar vlakbij gelegen rifje zo'n 500 m naar het oosten. Prachtige gevarieerde koraalsoorten ,veel vis, groepen baarzen en geelgestreepte scholen vis; twee keer een schorpioenvis, een rode en een groenige. Prachtduik! 
Dit keer geen tea of sapje, Eslam is druk bezig de kajuit aan te kleden voor een 'suprise dinner' Tussendoor showt duikgids Hassan de beschikbare merchandise, leuke shirts in diverse soorten tegen acceptabele prijzen, alleen zijn manier van administreren laat wel wat te wensen over: nadat iedereen zijn bestelling 3 keer heeft doorgegeven blijkt hij nog aardig wat fouten te hebben gemaakt. Om zes uur briefing voor de nachtduik. 
Leuke nachtduik vanaf de boot om een rifeilandje, met halverwege het wrak van een duikcruiseschip. Het is een forse boot met veel slapende vissen er op en er in. Leuke murene, naaktslak, veel zeesterren. Een mooie duik tot Hans bij het fotograferen zijn vrije hand in een stekel zet. Hij is bang dat het een schorpioenvis is en daarom breken we de duik af en stijgen op. We seinen naar de verkeerde boot maar worden wel door de Zodiak van die boot opgepikt en afgeleverd bij de Longimanus. Eenmaal aan boord blijkt het gelukkig een zee-egel te zijn geweest, pijnlijk maar duidelijk beter dan schorpioenvis. 
Rond een uur of vier worden de motoren weer gestart en varen we verder naar Elphinstone reef, waar we om half 6 wake up call krijgen. (John verzuchtte al ik zal blij zijn als ik volgende week weer ga werken, dan kan ik uitslapen). Bij de briefing vertelt Adel dat de stroming anders staat dan gebruikelijk en hij wil ons langs de westkant van het rif laten duiken van noord naar zuid, "met de stroom mee". Eenmaal onder water staat er inderdaad een krachtige stroming maar wel geheel de andere kant op. Adel heeft het al snel door en gooit het plan om en zodoende zwemmen we dus met de stoom mee om de noordpunt en gaan langs de oostkant terug, dicht bij het rif om bij de stroming weg te blijven. Mooi rif, geen haaien in zicht helaas, wel paar keer flinke napoleonvissen. 
Terug aan boord is het tijd voor weer een verzorgd ontbijt. Nog tijdens ontbijt worden lijnen los gemaakt en varen we verder naar het noordwesten. Rond half 9 komen we bij de tweede duikstek, vlak bij de kust in Marsa Abu Dabab. Het is een baai met zeegras en een rifkant. We duiken vanaf het midden van de baai, naar 12 m diepte, daar zien we een enorme schildpad met loodsvisjes. We zoeken naar de aanwezige zeekoe maar komen hem helaas niet tegen. Tanja en Willem komen hem wel tegen en maken een fraai filmpje van de grazende zeekoe. We zien nog een mooie krokodilvis, verschillende koffervissen en een zuigvis. Mooie duik!!
Na de duik is het lunchtime en vervolgens breken we op om naar de laatste duikstek te gaan. Het is een stek aan de kust, op enkele km van de haven, Umm Roos genaamd. Het is weer een baai met een deel met zeegras en een rifwand, ook hier een kans op een zeekoe maar nu ziet niemand deze. Wel diverse interessante vissen, zoals krokodilvis en een schildpad kortom een leuke laatste duikstek. Na de duik varen we nog een halfuur tot bij de haven, terug op het vertrekpunt. 
De stoelen van het terras staan in 20 cm water, lekker koel en goed tegen zweetvoeten... Het diner is in buffetvorm. Vooral de bediening valt op. We zitten met 18 man aan tafel en als we wat te drinken willen bestellen duurt het al erg lang voordat er iemand komt, maar als die er uiteindelijk is, neemt hij 2 drankjes op en vertrekt vervolgens om een kwartier later terug te komen, weliswaar met de drankjes maar ook met een bon die in drievoud ingevuld moet worden. Vervolgens wordt de bon weggebracht en zijn de volgende twee mensen aan de beurt om te bestellen. Aan de andere kant van de tafel ziet men het met lede ogen en dorstige kelen aan...
Dagbesteding bestaat uit lezen, zwemmen, zonnen en wat rondhangen, wachtend tot no fly tijd voorbij is en we weer kunnen vertrekken. We gaan met twee minibusjes naar het vliegveld, we houden ons hart weer vast als we zien hoe de koffers bovenop staan te wankelen en kijken onderweg uit of er losse koffers op de weg liggen…. Bij het vliegveld worden we eerst naar een koffiebar gedirigeerd voor we de vertrekhal in kunnen (het lijkt vanwege een eerdere vertrekkende vlucht die nog niet afgehandeld is, maar het kan net zo goed zijn om de barman wat handel te bezorgen?) Bij ingaan van vertrekruimte 2 x door scanners, alles piept, gespen en zelfs metalen lipjes aan de schoenen zijn al te veel, schoenen mogen dan ook door de scanner. Heel gehannes. De vlucht, die volgens ticket om acht uur vertrekt, gaat volgens monitor om kwart over acht en uiteindelijk vertrekken wek om half negen. Met een vliegtijd tegen de wind in van vijf en een half uur, wordt het een rottijd om aan te komen rond drie uur in de nacht. Bij aankomst komt gelukkig zonder problemen alle bagage van de band, er is geen merkbare controle van de douane anders dan 1 x paspoortcontrole; de groep splitst op en gaat met diverse afhalers of een taxi naar huis.