| ||||||||||
Ik vertrek per trein naar Schiphol, doorgaande directe trein en kom keurig om half twaalf aan bij het groepje GeJo’ers, 18 man/vrouw in totaal. Met de check-in hebben we met een paar man geluk dat in onze rij de handbagage niet wordt gewogen, we komen zonder bijbetalen door de check-in maar een aantal andere moet, onder protest bijbetalen voor 5 - 10 kilo bijbetalen. Prijsvechters als Transavia moeten ergens mee verdienen. We vertrekken keurig om 2 uur, nette Transavia vlucht, met het natje en droogje aan boord "a la carte", wat zoveel wil zeggen als "voor alles betalen". Aan boord een leuk stukje Mr Bean met bezoek aan de tandarts, spelen met bootje in het water (en rolstoel op achtergrond) en gevecht met wesp bij picknick. Mooi uitzicht, delen van Nederland (Hilversum, Apeldoorn) en mooie besneeuwde Alpen in Oostenrijk. Vrijdag 21 april Om half zeven worden we gewekt. Het ontbijt is prima verzorgd met 2 salades, kazen wat vleeswaar (o.a. heerlijk uitziende gedroogde vleessoort, toch maar niet geprobeerd) en ook corned beef dat wat veiliger is; verder eitje, flensjes en boterhammen. Na het ontbijt krijgen we van duikgidsen Adel en Hassan een briefing over de boot. Wat opvalt is dat ze naar Egyptische maatstaven erg veel werk maken van de veiligheid. De zuurstofkoffer, verbandtrommel, een checklist van duikers zijn zaken die ik nog niet eerder tegenkwam.
De duik is lekker, mijn nieuw 5 mm Bare pak zit goed en is warm genoeg, meegebrachte cap en handschoenen (niet toegestaan!) blijken overbodig.
Bij aankomst zwemmen er twee grote haaien rondom de boot: een zijdehaai en een Oceanische witpunt (Latijnse naam Longimanus, de ‘naamgever’ van de boot waarop we varen). Beide zijn flink groot (ruim 2,5 m) en zwemmen rustig rondjes. We gaan met Zodiak naar Noordeinde van het rif en gaan langs oostkant terug, als we terugkomen is de haai helaas niet meer in de buurt. Een andere groep was wel een groep van ca 10 rifhaaien gepasseerd. Eenmaal aan boord verschijnt de Oceanische witpunt weer onder de boot. Louise en Glenn liggen nog in het water en Louise neemt het zeker voor het onzekere en komt met ongewoon grote haast uit het water. Wij hielden het bij barracuda's, tonijnen en een napoleonvis maar ook een fluitvis, die zich een hele tijd verschool naast het pijpje van mijn snorkel.
Zaterdag 22 april
Vervolgens ontbijt en even rust. De tweede duik maken we op het hetzelfde rif, ditmaal om de oostzijde. Bij de hoek van het rif, waar de stroming wat ronddraait, veel vis, groepen baarzen en een school van ca 20 barracuda’s dicht onder ons. Terugzwemmend naar de boot zwom er onder de boot door nog een flinke Napoleon als toetje. Verder mooi rif, met grote koraalwaaiers en vooral veel zachte koraalformaties in diverse soorten. Langs het rif ook grote 'wolken' rode kleine visjes, als goudvissen, steeds weer terugschietend in het koraal om bescherming te zoeken.
Als je terugkomt op de boot staan er altijd twee mensen klaar om je spullen aan te pakken en om je aan je vest omhoog te trekken. Aan het einde van de middagduik verzorgt Eslam altijd een verse vruchten cocktaildrank met lekker vers fruit. Als iedereen terug is wordt een high-tea georganiseerd met de middagfilm naar keuze.
| | |||||||||
Intussen is de boot vertrokken uit de haven van Marsa Ghalib naar eerste duikstek voor oefenduikje. De check-dive wordt gehouden bij Abu Dababa 1. Een on-Egyptisch fenomeen doet hier zijn intrede: een serieuze checkout dive en een duikleider aan de kant! Iedereen die het water in gaat wordt opgetekend en bij terugkomst wordt diepte, tijd en resterende lucht genoteerd. 
Twaalf uur precies luidt de bel voor de lunch. Lekkere lunch, met stukje tonijn. Na de lunch varen we verder, volgens de GPS met ca. 20 km/uur en zien we even 2 dolfijnen naast de boot meeduikelen op de boeggolf. We varen naar Elphinstone reef waar we rond 2 uur aankomen voor de 2e duik. 
Een wat kleinere groep duikers heeft na iets meer dan een uur nog een herhalingsduik gemaakt op Elfinstone reef, enkelen zijn aan dek gebleven. Rond 6 uur gaat de zon onder en wordt het in ruim een half uur nacht. We varen inmiddels naar het zuiden, we gaan 14 uur varen, de hele nacht door. Met 19 km/uur gaan we ca 250 km afleggen. De zee is rustig, er is weinig wind en daarbij komt de golfslag uit het noorden, dus worden we zacht wiegend in slaap gesust met op de achtergrond het monotone brommen van de motoren. 
We worden gewekt om kwart voor 6. De boot vaart nog, maar het St. John's rif is in zicht. De stek heet Habibi Ali, wat zoveel betekent als vriend Ali, dat moet goed komen met Ali aan boord. De bemanning heeft dan ook weinig moeite met onthouden van haar naam. Het rif is een kegel van ca 100 x 50 meter, recht oprijzend uit de diepte, diepte rondom 100 meter of meer. We maken eerste duik vanaf Zodiak, gaan om 07.10 het water in aan de noordkant en zakken naar 25 meter. Mooie rijke koralen, veel kleine vis en een mooie murene. Tegen het einde van de duik komen we een bultkop papegaaivis tegen van ruim mansgrootte, een beest van waarschijnlijk 120 kilo. Prachtbeest, bleef rustig voor het koraal liggen om bekeken te worden. 
Om 12 uur varen we weg, naar het westen, naar Dengerous, het volgende rif voor de derde duik van vandaag en voor een nachtduik. Om drie uur het water in voor mooie duikplek, groot rif met eromheen een zandvlakte op 20 meter met veel losse koraal 'crops' , rijke koraalformatie, veel doopvontschelpen. Diverse pufferfisch, een murene (anderen zagen een enorm exemplaar)In de wand van het rif een aantal mooie holten, als soort grotten toegankelijk (zonder plafond, althans met veel openingen naar boven, hieraan is te zien hoe het koraal uit samengegroeide pinnacles bestaat). Als toetje bij de boot weer een grote napoleonvis en onder de boot ernaast een grote barracuda. 
Om zes uur gaat de zon onder en maken de liefhebbers zich op voor nog een nachtduikje, half zeven het water in. Onder de boot een enorme school zilvergrijze visjes van ca 20 cm, prachtig synchroon zwemmend, soms wegdraaiend als een grote zilveren spiegel. Langs het rif veel slapende de vis, verscholen in het koraal en rustend, verder kleine garnalen met helder reflecterende ogen, plotseling wegschietend. Terug bij de boot wat kleine kwalletjes, prachtige dansende halfdoorzichtige wezens. Na de duik tijd voor avondeten, vervolgens nog een borrel, met vier verschillende whisky’s op tafel lijkt het een proeverij, maar verder dan twee glaasjes komen we niet: tegen tienen ligt vrijwel iedereen in zijn hut.