Zoekmaken en Verbergen

Terugkijkend op een geslaagde specialty met zeer veel leervolle ervaringen voel ik mij toch genoodzaakt om de slapende leden van Gejo te laten delen in deze leuke ervaring. Na een gedegen voorbereiding waarin heel wat zweet – en schrijfwerk van Ton van Eck aan te pas kwam( hij gebruikte immers deze specialty om zijn 2* instructeurschap te behalen) begon de voorbereiding voor het praktijkgedeelte op 5 november.

Samen met Bas zouden we een aantal objecten gaan afzinken in het onderwaterparadijs van de Maarseveense plassen. In het voorraadhok van het SDMP, oh nee TCMP vonden we enkele geschikte objecten, de paal, het nietje en ook diverse tonnen; zeer bruikbaar om de boel af te zinken. Gadegeslagen door enkele cursisten die toch wel nieuwsgierig waren waar precies de objecten gedropt zouden worden gingen we aan de slag. Het kwam eigenlijk neer op slepen en verstoppen want er moest natuurlijk ook gezocht worden. Vooral een toren die eerst uit de bagger getrokken moest worden was even lastig maar eenmaal op drift een mooi object om straks te bergen. Uiteindelijk lagen er 4 objecten in het water die gevonden en geborgen moesten worden.

Na een gedegen theoretische voorbereiding waarin de cursisten leerden hoe te zoeken, een bergingsplan maken, welke hefmiddelen te gebruiken en de wet van Archimedes en Boyle nog eens besproken te hebben was het tijd voor de praktische oefening.

Knopen maken, lijnseinen met een geblindeerde bril op de parkeerplaats van het TCMP, was het op 12 november tijd om te zoeken. In drie ploegen werd er gezocht, gezocht en nog eens gezocht. Dat viel niet mee als je allerlei objecten tegenkomt die de geplande patronen flink dwarsbomen; takkebossen, platform, banden en stof, veel stof; afijn, uiteindelijk werd alles gelokaliseerd en op de valreep nog besloten de week erop ter voorbereiding de objecten in alle rust te gaan bekijken alvorens er geborgen moest gaan worden.

Het heffen werd met diverse hefbalonnen eerst in het zwembad geoefend en op 26 november was het dan zover; bepakt, bezakt met hefbalonnen, touwen, tonnen en markeringsboeien gingen de ploegen aan de gang. Dat oefenen zijn vruchten afwerpt bleek wel want binnen no–time waren de eerste objecten geborgen; hier en daar met een eigen bedachte knoop maar vast is vast. Achteraf bleek dat toch wel erg vast toen het object in het water niet van zijn touwen te ontdoen was. De toren, het zwaarste object van de vier bleek ook het moeilijkste om te bergen; van vier kanten benadert en dan de kunst zo min mogelijk stof op te werpen en ook nog eens knopen leggen. Door een verschil in hefballonen leek de toren even vertikaal te gaan stijgen maar werd uiteindelijk op een goede manier geborgen. Eenmaal aan de kant stond de groep weer voor een dilemma; hoe krijg je de touwen eraf, in ondiepte, met veel bagger? Gelukkig was er geblindeerd geoefend welke vaardigheid nu mooi van pas kwam. Mede dankzij de hulp van diverse instructeurs en assistenten en de enthousiaste inzet van de cursisten kijken we terug op een geslaagde specialty.

Namens de opleidingscommissie; Peter F.