Veel mensen die ooit het genoegen hebben gesmaakt een duikcursus te volgen, hebben daarna een probleem: Ze zijn verslaafd. Zo'n duikcursus wordt vaak gedaan in tropische oorden alwaar men zich, in comfortabele shorty's, laaft aan alle kleurrijke fauna en flora die de onderwaterwereld van witte bounty-stranden te bieden heeft. Het water is aangenaam van temperatuur, het zicht is oneindig en de rijkdom aan kleuren overtreft die van de inhoud van alle Oililly winkels bij elkaar.

Eenmaal teruggekeerd van de vakantie, blijft het kriebelen. Maar je moet nog minstens een jaar wachten voordat je opnieuw op vakantie kan. Een weekje Dahab of Sharm el-Sheik tussendoor dan maar? Dat kan, maar waarom niet wat dichter bij huis? Er zijn plekken in Nederland die bekend staan als de beste duikstekken van West-Europa. Daar ben ik achter gekomen tijdens de opfriscursus die ik heb gevolgd bij Duikteam Gejo. Dat dit gepaard ging met een 2 maal 7 mm duikpak en niet flatterende 'hood' en flink wat kilootjes lood, hebben we gelukkig niet van te voren geweten. Evenmin wisten we dat we met al die spullen een dijk over moesten klimmen voordat we ons, na een minuut of wat in de warme zon in de rij te hebben gestaan, eindelijk in het koele water van Grevelingen konden laten zakken. Maar alle ongerief was snel vergeten toen we de onverwachtse schoonheid van het onderwater leven aan onze eigen kusten ontdekten.

Het begon allemaal op vrijdagavond. In zwembad Den Hommel, kregen we een korte introductie van Erik van Emst, vanaf dat moment ook ónze voorzitter. Om ons gerust te stellen hadden de instructeurs besloten ons een ramp-scenario voor te leggen. Een situatie tijdens een vakantieduik, waarin alles fout ging wat er fout kon gaan. Inclusief het vastlopen van de computer waarop de powerpoint-presentatie draaide. De sfeer zat er dan ook goed in toen wij ons in onze duikkleding hesen en onder begeleiding van ieder een eigen instructeur, onze eerste duik maakten in het water van het zwembad.

En het was waar wat Erik zei over het ademen uit een fles: Het is als fietsen, het voelt aan als een tweede natuur. Was dat ook maar zo met trimmen!

De volgende morgen werd er verzameld bij het duikhonk van de SDMP bij de Maarsseveense plassen. Voor sommigen van ons een vrij zware opgave, omdat het de avond daarvoor in de kantine van Den Hommel nog erg gezellig was. Daardoor lag niet iedereen rond kinderbedtijd op bed. Enkelen van ons hadden een verkoudheid ontwikkeld waarvan gevreesd werd dat het deze duik zou kunnen verknoeien. Maar gelukkig konden we allemaal, na een spectaculaire halve rol van de Zodiac, veilig klarend afdalen. Beneden werd er ge-oefend met trimmen, de juiste hoeveelheid lood werd afgestemd, er werden nog wat levensreddende oefeningen gedaan en natuurlijk ook wat rond gekeken.

Helaas was het zicht niet denderend. Wel is er nog een behoorlijke snoek gespot, die vooraf gegaan werd door een school kleinere vissen. (Of werd die school juist nagezeten door de snoek? Zit een bumper- klever op je achterbumper of op je voorbumper? Weet jij het Hans? Jij zat er per slot van rekening de volgende dag bijna op onze bumper, dus jij hebt ervaring!). Het was een intensieve dag: Van menig cursist heb ik vernomen dat het restant van die zaterdag veelal horizontaal werd doorgebracht.

Zondag was de grote dag. We gingen de Grevelingen ontdekken op duiklocatie Frans Kok-rif. En we waren niet de enigen. Als je nog niet eerder onder water bent geweest in Nederland, lijkt het of al die duikers gek zijn geworden. Wat valt er in godsnaam te zien in dat brakke water van de Grevelingen dat al die mensen van Heinde (Groningen, Twente) en Ver (België, Frankrijk) zo vroeg op een winderige parkeerplaats laat verzamelen. In de beschutting van slechts onze auto's trokken we snel onze nog steeds klamme pakken aan om dat te gaan ontdekken. Er werd flink opgezien tegen de klim met de trap de dijk op met al onze spullen. Maar als er zoveel mensen dat ervoor over hebben, moet het wel heel bijzonder zijn. En dat was het gelukkig ook! Een korte omschrijving van al het schoons wat werd waargenomen: Noordzee-krabben, zakpijpjes, zee-anemonen, kwalletjes, enorme kreeften met fantastische kleuren, grondels en ander klein geviste, garnaaltjes in allerlei formaten en de gelukkigste mensen hebben een grote aal gezien én een donderpad. Weer bovengekomen begrepen we eindelijk wat al die mensen bezielde: Het leven in onze brakke wateren is spectaculair!

Na een fantastisch verzorgde lunch (dank, dank, Willem!) togen we naar de tweede en laatste locatie van onze cursus. Dit keer doken we op Den Osse. Tot onze grote schrik zagen we dat deze trappen zo mogelijk nog hoger waren. Dit keer moesten we zelfs een weg en een fietspad oversteken. Maar wederom was het gezeul het weer meer dan de moeite waard. Er stond wel en flinke stroming omdat de sluis openstond, maar ook daar kwamen we wel doorheen. Dit was voor de meesten van ons, behalve helaas voor Arieke die niet kon klaren, de meest ontspannende duik. Het trimmen ging een stuk beter, we voelden ons een stuk zekerder en daardoor hadden we meer tijd om om ons heen te kijken. Zo kon het zijn dat er, naast de dieren die we de vorige duik al hadden gezien, ook zee-anjeliers, zee-appels en zeesterren werden gespot. Ook zeedruifjes, die oplichtten als je er met je lamp op scheen, waren van de partij evenals een spectaculair gekleurde zee- dahlia.

Toen we weer op waren gedoken, zijn we nog even gaan evalueren onder genot van een lekker en wel verdiend drankje in de stralende zon.

Rozig van de mooie dingen die we hebben gezien (of van de hoge concentratie stikstof in ons bloed) hebben we onze duik-logboekjes aangevuld met deze bijzondere ervaringen. Toen heeft Willem pas toe durven geven dat wij de eerste groep waren die de opfriscursus heeft ondergaan. Dat hebben ze heel goed verborgen kunnen houden. Voor mij was het een hele bijzondere gebeurtenis en ik ben vast van plan om nog eens een beroep te doen op de expertise van Duikteam Gejo en nog eens in Nederland onder te duiken. Wie weet tijdens de twee-sterren cursus die in september weer van start gaat?!

Duikteam Gejo, bedankt voor deze ervaring! Ik vond het geweldig om met jullie te duiken. Maar speciale dank voor mijn buddy Willem, bij wie ik me heel veilig voelde. Ik ben behoorlijk opgefrist evenals mijn motivatie om nog vaker te gaan duiken. Chapeau!

Wendy 'Cursist van de Opfriscursus' Meijerink