Week 2 van de onderwatercompetitie
(Lees hier het verhaal van het rode team..)

De strijd is los gebrand, de messen zijn geslepen en dus was afgelopen vrijdag het zwembad een whirlpool van activiteiten waar in een lach en een traan dicht bij elkaar lagen. De stand na twee avonden hard werken...

Elke week mag een team een kleine terugblik geven, deze week de vechters van het witte team...

Vrijdagavond, 10 november Zwembad de Hommel: 21.45 uur.

Het is stil in het zwembad. Er is weinig beweging. Waar is iedereen? Af en toe dobbert er een verdwaalde snorkelaar aan de oppervlakte. Maar ehhhhh,……. Vandaag was toch de tweede avond van de onderwatercompetitie?? Ja, je zegt het al….. onderwatercompetitie!! Iedereen zit onderwater!!! Zo’n 25 personen met perslucht zijn bezig een grandioze strijd onderwater te leveren. 4 Teams strijden om de wedstrijdpunten, zodat zij straks met de grote prijs van Gejo naar huis kunnen gaan. Het is een krachtmeting van de hoogste orde. Onderwater wordt de strijd gestreden door de uitvoering te geven aan: Tour d’ Hommel, een fietsrace onderwater en touwtrekken.

Tijdens de voorbereiding ‘bovenwater’, hebben sommige teams al rekening gehouden met de komende strijd. Eric de Kluis heeft 24 kg lood om zijn lijf hangen zodat hij op de bodem van het zwembad met het touw trekken en het fietsen kan blijven staan. Anderen hebben hetzelfde gedaan. Hans van Veelen heeft zijn totale fietsoutfit te voorschijnen gehaald en is met cap en al aan de onderwater fietsrace begonnen. Ja, ook boven het water wordt door middel van bluf en grote waffel al met de strijd aangevangen. Maar uiteindelijk wordt onderwater de harde strijd gestreden.

De Tour d’ Hommel is de fietsrace op een zeer klein kinderfietsje en iedereen van het team moet het zwembad in de lengte twee keer ‘over fietsen’. Door de kleine trappers en het lichte gewicht van het fietsje, is trappen geen optie. Al snel worden andere technieken bedacht om zo snel mogelijk het parcours af te leggen. Er wordt van alles geprobeerd om als eerste het parcours af te leggen.‘Zwemmen’ mag niet en de scheidsrechters hebben het idee dat zij daar goed op toe zien (uhu)…. Als snel worden vinnen en schoenen uitgedaan om met het fietsje tussen je benen en met handen en voeten de snelste tijd af te leggen. Het is een gekrabbel en gesjees van de bovenste orde. Ik moet zeggen: het valt niet mee om op zijn klein k-fietsje te moeten voortbewegen en je wordt er ook nog moe van! De besten (of de slimste) hebben gewonnen.

Daarna het geweldige touwtrekken. Ook daarvoor wordt al het ‘lood’ verzameld om zo ‘zwaar’ mogelijk op de bodem te kunnen blijven liggen. Alleen blijkt al snel dat alleen blijven staan niet de juiste optie is omdat ‘lopen’ met vinnen en schoentjes een zware onderneming is. Beide partijen moeten wachten tot het touw in het midden hangt en na een signaal van de scheids mag met trekken worden begonnen. En dat is erggggggggggggggg zwaar…. Al snel blijkt kracht en vin-vermogen de manier te zijn om de tegenstander te verslaan. Door snel te ‘flipperen’ en kracht te zetten heb je een goede kans om te winnen. Ja voor ons team: wit (met drie vrouwen en twee mannen) was het natuurlijk een verloren race toen we tegen team Oranje moesten (met Glen en Renee als zwaargewichten in de strijd). Maar ja, wij als team wit, geven iedereen een goede kans om van ons te winnen! Dan kunnen ze thuis tegen ‘moeder de vrouw’ zeggen: we hebben het weer gemaakt, we hebben gewonnen! Wij zorgen voor de geestelijke gesteldheid van de teams. Dat is onze meerwaarde!!!

Last but not least wil ik in ieder geval de mensen van de organisatie een compliment geven over het idee van de onderwatercompetitie! Volgens mij zijn er nog nooit zoveel mensen op vrijdag in het zwembad geweest. Ik vind het zeer gezellig, strijdvaardig en je leert te vertrouwen op je apparatuur. Daarnaast wordt je onderwater ook nog eens getraind om tegen de stroming in te duiken en flipperen (touwtrekken), wat goed als training voor een dropping bij een rif. De onderwatercompetitie is voor mij al geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar. De ervaring heeft mij nu al geleerd dat mijn conditie en longinhoud maken dat mijn voorkeur uitgaat naar spelletjes met perslucht zodat we in ieder geval allemaal dezelfde ‘luchtcondities’ hebben. Spelletjes, met perslucht onderwater……… daar ben ik voor!!

Louise (majoor) van het witte team.