Zeelandweekend (9-11 juni)

Eindelijk was het dan zover, 9 juni, de vrijdag waarop het Zeelandweekend zou beginnen. Na flink doorgewerkt te hebben heb ik een aantal uren eerder kunnen stoppen met werken waardoor ik rond een uur of twee vrijdagmiddag thuis was. Hierdoor kon ik op het gemak de spullen in de auto laden. Dat viel nog best even tegen zeg, wat een hoeveelheid ‘zooi’ je samen mee wil nemen. Duikspullen, kampeerspullen en de met de nodige kleding en proviand gevulde tassen. Ook was ik bijzonder blij dat Marjolein de dag ervoor alles al goed had voorbereid, want het inladen van de spullen bleek toch een tijdrovend klusje te zijn. Het was inmiddels half vijf in de middag en ik was er helemaal klaar voor. Nadat Marjolein thuis kwam, vertrokken we om een uur of half zes vanuit het Roosendaalse. Na een voorspoedige reis van ca. 55 km kwamen we drie kwartier later aan op de camping in Zierikzee. Na de vriendelijke ontvangst bij de receptie en enige uitleg van ‘Tattoo Bob’ een plekje gezocht om de tent op te zetten. Na enig inspectiewerk bleken er toch al veel Gejo’ers hun burgerlijke sleurhut of iglotentje (en alles wat daar tussen in zit) woonklaar te hebben. Hieraan kon je goed merken, dat veel mensen heel gemotiveerd waren om er een leuk weekend van te maken. Na het grote veld een keer rondgereden te hebben, toch maar gekozen voor de ‘crepeerhoek’ waar al meer tenten stonden, ver weg van de luxe caravan- en chaletduikers (watjes ;-) ).

We hebben lekker kalm aan de tent opgezet en her en der met ander Gejo’ers een babbeltje gemaakt, want het weekend was immers begonnen en de nachtduik liet toch nog wel even op zich wachten. Gerard, de duikleider van de nachtduik op vrijdag, bleek twee tenten verderop gelegerd (ge-igloot klinkt zo raar) te zijn. Nieuwsgierig als ik dan ben, heb ik natuurlijk gelijk geïnformeerd naar de indeling van de buddyparen. Marjolein vormde met haar tante Louise een buddypaar en ik mocht een buddypaar vormen met Willem. Marjolein en ik hadden toch wel erg veel zin in de nachtduik maar ook tegelijkertijd was er wat gezonde spanning, omdat we niet precies wisten wat we konden verwachten van deze duik.

Rond een uur of half tien was het dan zover, in colonne van de camping naar de duikstek bij Den Osse in de Grevelingen. Bij aankomst hier viel me toch wel op dat het duiken in Zeeland erg leeft, het was namelijk behoorlijk druk met duikers. Na tijdens de omkleedsessie uit onverwachte hoek complimenten te hebben gekregen over mijn kontje (hahahahaha, en ja het is nog echt waar ook), begaf ik me samen met mijn buddy Willem naar het water. Na de gladde stenen op de dijk te hebben getrotseerd, wat overigens niet iedereen lukte, stapten we via het trapje het water in. Op het gemak nog even dobberen (om op adem te komen van de wandeling) en na de vinnen aangedaan te hebben, zijn we de duik begonnen. Op de grotendeels rotsachtige bodem viel me meteen de kleurrijke begroeiing op. En dit was tevens de eerste duik met een nieuwe lamp (Metalsub handlamp). Deze beviel direct goed, een heerlijke felle lichtbundel. Er is hier op de bodem een soort constructie aangebracht die in mijn ogen lijkt op twee betonplaten die schuin in de bodem zijn geplaatst en tevens in een hoek van 90 graden tegen elkaar staan. Dit met als gevolg dat er tal van kieren en holen tussen en bij deze platen zijn, waar zich allerlei organismen in en op bleken te verschuilen zoals krabben, zeesterren, grondels (of iets dergelijks), kreeften en ook enkele palingen en vorskwabben (kabeljauwachtig visje, en niet zoals Marjolein het omschrijft ‘grote kikkervis’. Terugkijkend op het weekend vond ik persoonlijk de nachtduik toch wel de mooiste van de drie duiken die ik heb gemaakt. De kleuren van het hele onderwaterleven vind ik echt schitterend. Het viel me vooral op dat ’s-nachts de dieren uit hun schuilplaats komen en hierdoor veel beter te observeren zijn zoals bijvoorbeeld de over de bodem paraderende kreeften met hun agressief ogende scharen of de vorskwab die Willem en ik moesten volgen naar zijn schuilplaats alvorens hij er een plaatje van kon schieten. Kortom de nachtduik was echt top! Bij terugkomst op de parkeerplaats bleken Louise en Marjolein een slippertje te hebben gemaakt op de gladde stenen, maar zoals de Belgen zeggen ‘gelukkig zonder erg’. Bij aankomst op de camping bleek het toch alweer middernacht te zijn geweest. Na een hapje en een drankje dan ook maar de tent opgezocht en in slaap gesukkeld.

De volgende morgen, natuurlijk met stralend weer, wakker geworden. Eerst lekker op het gemak ontbeten en daarna op naar de volgende duik. Deze was gepland bij de Zoetersbout ofwel Zijpe. Dit is dezelfde duikstek als tijdens de zeelanddag van begin mei. Louise was deze duik mijn buddy. Marjolein dook helaas niet mee, omdat de blessure aan haar voet na de nachtduik verergerd was. Dit vond ik persoonlijk toch wel erg jammer, want ik had het erg leuk gevonden om samen nog een duik te maken. Duikleider Donald kwam juist uit het water toen we op de duikstek aankwamen. Hij had de mening dat het zicht nogal slecht was, dus dit was niet echt een goede stimulans. Maar goed, toch vol goede moed het heerlijke zilte nat weer in. Louise dook bijna als een torpedo langs de steile wand naar beneden (is ietwat overdreven geschreven hier) en binnen een mum van tijd zaten we op een diepte van 13 meter. Later bleek ze een kilootje lood teveel bij te hebben. Het zicht viel inderdaad wel tegen ja, met lamp had je naar mijn mening een metertje zicht, maar na 20 a 30 meter afgelegd te hebben, werd het zicht stukken beter. We zijn de duik, vanaf de plaats waar we te water gingen, naar links gegaan, zoals bijna iedereen waarschijnlijk. De diepte was tussen de 13 en 7 meter ongeveer. Voor mijn gevoel was de begroeiing hier iets heftiger dan in de Grevelingen. Maar ook hier weer heerlijk genoten van enkele kreeften, krabben, heremietkreeften en twee botervisjes. Maar wederom dus weer heerlijk gedoken. Tijdens het omkleden in de berm achter de auto, kregen we het bericht door dat de volgende duik, niet in de Oosterschelde gemaakt zal worden, maar in de Grevelingen in verband met de te krappe tijdsplanning. Na het omkleden weer richting camping om lekker te relaxen en een hapje te eten. Het weer was ook super, lekker zonnetje en circa 25 graden! Aan het einde van de middag weer naar de Grevelingen gekacheld, naar dezelfde stek als vrijdagavond. Willem en Gerard wisten ons te vertellen dat zij ’s-ochtends ook in de Grevelingen hadden gedoken en dat het zicht erg slecht was. Dit bleek gelukkig op de stek waar wij waren niet zo te zijn. Wederom was Louise mijn buddy. In het begin van de duik kwamen we op een zandbodem terecht met heel weinig begroeiing. Dit was, met uitzondering van de vrolijk (denk ik) wegzwemmende bot, toch een beetje eentonig. Dus maar wat begroeiing en rotspartijen opgezocht. Hier kwamen we bijna ontelbare kreeften tegen, kleine grondeltjes die als je te dichtbij komt, wegzwemmen en zich proberen te verstoppen in een lege oester. Erg grappig om te zien. Ook de begroeiing was erg mooi en vooral heel erg kleurrijk, van helder wit tot felrood. Mijn ervaring was dan ook vooral die laatste duik, dat het eigenlijk niet lang genoeg kon duren. Weer terug op de camping was het inmiddels een uur of 6.

Na wederom heerlijk te hebben ontspannen en na te hebben gepraat over de duik (natuurlijk onder het genot van een biertje) werd de barbecue in stelling gebracht. In een lekker ongedwongen sfeertje werd er die avond, overigens nog steeds met lekker warm weer, heerlijk gegeten, volop gedronken en gebabbeld. Complimenten aan diegenen die dit verzorgd hebben! Traditiegetrouw bleek er een vuurtje te moeten worden gestookt (ook niet te klein trouwens), wat sommige kids niet zo een leuk plan vonden omdat ze met het betreffende haardhout al een heel fort hadden gebouwd. Maar goed, aan het eind van de avond met een voldaan gevoel de tent opgezocht, en met het geknetter van het kampvuur op de achtergrond lekker in slaap gevallen.

De volgende ochtend betekende voor ons het einde van het zeelandweekend, want ja er moet ook voetbal gekeken worden he. Viel me trouwens wel op dat er zoveel Gejo’ers absoluut niet van voetbal houden. Na ons kampement (klinkt luxer dan het was) te hebben opgebroken, weer terug richting Roosendaal. Terugkijkend op het weekend kan ik alleen maar zeggen dat het echte aanrader is voor iedereen. Je leert elkaar wat beter kennen, ik heb 3 hele mooie duiken gemaakt en ook zeker lekker gerelaxt tussendoor. Het was een bijzonder leuk en gezellig weekend!

Ralph Musters