Duikvaardigheid: verrassingen komen uit kleine hoekjes.

Wat zijn we eigenlijk maar watjes, duikelaars van niks, natnekken van de koude grond. Afgelopen vrijdag was er weer een duikvaardigheid en wat hebben we laten zien?

Het water in de Hommel was net zo nat als altijd. De grote verrassing van de avond was een vrouw, Els Knaapen. Een klein vrouwtje met een onduidelijke kapsel en een enorme uitstraling. Els heeft een ruime hoeveelheid ervaring als het gaat om lesgeven en daarom leek het ons wel leuk om haar een gastles te laten geven met daarin wat oefeningen die je in het NOB curriculum niet terug zult vinden.

De avond begon zoals gewoonlijk, iets wat wanordelijk. Els begon met een korte uitleg over wie ze was, wat ze zoal gedaan heeft en met een korte uitleg van de oefeningen. De eerste oefening was een nieuwe methode om een drenkeling op te halen. Nu eens niet van voren of van opzij, maar van achter. De reddende duiker houd zich als het ware vast aan de fles van de gewonde duiker en heeft op die manier het grote voordeel om, mocht de gewonde duiker in paniek zijn, toch in staat te zijn een gecontroleerde opstijging te maken. En al spoedig kwamen er in het zwembad de eerste kleine en grote dobbertjes boven ploppen.

De volgende oefening was een methode om een drenkeling aan land te brengen. Bijvoorbeeld, stel je ligt ergens in het midden van een grote plas en je buddy is bewusteloos en ademt niet meer. In een dergelijke situatie zijn er twee dingen die onmiddellijk zou moeten doen. Zorg voor voldoende drijfvermogen voor jezelf en je buddy en geeft mond-op-mond beademing aan de gewonde duiker. Bij deze laatste opmerking begonnen een aantal van onze bikkels toch een beetje rood te worden. (Het viel me tegen dat het buddy gevoel bij DT Gejo toch zijn grenzen kent. Goed punt voor de volgende Algemene Leden Vergadering. )

Edoch, na een perfecte demo van onze nieuwe vriendin, waarbij de beademingen op de kin gedaan mocht worden, begon iedereen zijn of haar buddy het leven te redden. Eerst aandacht trekken, vervolgens masker af en luchtweg vrijmaken, ademhaling controleren en beginnen maar met twee goede beademingen. Daarna was het alleen nog maar een kwestie van uitkleden van de buddy (dat is, uittrekken van de duikuitrusting) met tussen door om de 5 seconden een beademing.

In retro werd het eigenlijk een avond waarin veel geleerd werd. Watjes? Natnekken van de koude grond? Eigenlijk zijn wij bij de duikvaardigheid het meest vooruitstrevende stukje GEJO wat er is. En trendsettend als we zijn, zijn we graag bereid om iedereen die geïnteresseerd is, een stukje van de lol en het leren van nieuwe vaardigheden te laten meemaken. De les zelf werd door iedereen als een groot succes ervaren, veel lol met een dosis nieuwe ervaring spaarzaam vermengt.

Volgende keer gaan we allerlei spannende dingen doen met netten. En daarna? Wie weet. In ieder geval als iemand een leuk idee heeft, geeft vooral door aan de activiteiten commissie. Niks is te gek en alles is te leren. In ieder geval zit er nog genoeg in het vat voor jaren aan duikvaardigheid. Tot de volgende keer!

Donald