Chris en Sjoerd in Bonaire

We hadden er helemaal niet naar toe geleefd hoor, maar 13 weken van te voren riep ik al:"Nog maar 13 weken, of twaalf weken en 6 dagen." Eindelijk was het dan zover, we gingen naar Bonaire! We hadden al heel veel verhalen gehoord over verliefd worden op het eiland, de mensen en de temperatuur dat het zo relaxed is, dus dachten wij dat het een mooie bestemming was om onze 20e trouwdag te vieren.

18 september zijn we vertrokken en we dachten ongeveer wel te weten wat we konden verwachten. Niet dus.... het heeft onze verwachtingen overtroffen. Bij aankomst 's avonds om 20.45 uur was het nog lekker warm en toen we voor de douane stonden zagen we ineens het koppie van Gemma boven alles uitsteken met zwaaiende armen. Ze was niet alleen, Joop was er natuurlijk ook en Fred en Connie Boon, dus er stond een heel welkomscomité. Het geeft je meteen een gevoel een beetje thuis te komen. Na de hartelijke begroetingen hebben we snel onze auto gehaald, die heb je daar overigens wel nodig en zijn we naar ons appartement gereden. Gemma had voor een overlevingspakket gezorgd dus we zouden niet omkomen van de honger en dorst.

Voor de volgende ochtend werd meteen een tijd afgesproken voor de eerste duik. "Punt Vierkant" heette die stek , maar aangezien ik een "punthoofd" had ben ik voor de eerste maar even op de kant gebleven. Petje van Gemma op m'n kop, mij kon niks meer gebeuren. Sjoerd ging wel mee en ik rekende op een duiktijd van ongeveer drie kwartier, daar hij nogal een grootverbruiker is met lucht. Toen ik ze na 50 minuten nog niet boven zag komen begon ik me toch wat zorgen te maken, maar na 65 minuten kwam er ineens wat naar boven, en ja hoor, volledig in zijn sas en vol verhalen kwam mijn hubbie weer boven. Ik had me zeer vermaakt met zoeken naar schelpen voor de verzameling van Gemma en de dag kon al niet meer stuk.

's Avonds waren we uitgenodigd voor het eten bij Joop en Gemma en de dag hebben we daar heel gezellig afgesloten. In de twee weken dat we geweest zijn hebben we zoveel moois gezien onder water en boven, als ik dat allemaal in detail moet gaan vertellen klapt de website uit elkaar, dus dan maar even in het kort. Duikstekken zoals Oil Slick Leap, Hilma Hooker, Alice in Wonderland, Karpata, Donky Beach, Cliff (huisrif van ons appartementen complex) Andrea II en Witches Hut zijn maar een paar van de mooie duikstekken die er zijn. Ik geloof dat er ongeveer 51 zijn, dus we zullen nog een paar keer terug moeten. Tijdens de duiken zijn we barracuda's, chirurgijnvissen, naaktslakken, zeepaardjes, murene, French Queen angelvis, koffervis, eagle ray, tarpon enz, enz tegengekomen teveel om op te noemen.

Het eiland zelf barst van de mooie natuur als je van ruig houdt, de ene cactus is nog groter als de ander, je moet met autorijden oppassen voor o.a. ezels, hagedissen en leguanen. Deze beesten hebben vrij spel en je slalomt er regelmatig omheen. Dan is er nog het Gotomeer met zijn vele pelikanen en als je dan de weg volgt kom je aan de oostkust, het ruige gedeelte. Daar hebben we Indian Inscriptions gezien in een grot en nóg meer hagedissen in uiteenlopende maten en kleuren.
Over het eten valt ook niet te klagen, dat is er voor ieders smaak en budget. Van vis tot spareribs en barbeque, kroket en broodjes; je komt minstens een maatje groter terug dan je gaat als je niet oppast. En natuurlijk niet te vergeten het "Happy Hour". Drinken wat je wilt, twee voor de prijs van één.

Waar Joop en Gemma wonen op de berg is echt een plek om van te houden, vanuit de huiskamer kijken ze naar beneden naar de oceaan en Klein Bonaire. Een eiland wat bekend staat om zijn schildpadden, hier zullen we bij een volgende keer echt naar toe moeten. En die volgende keer komt er dat is een ding wat voor ons vaststaat, want we zijn dan nu wel weer terug in ons koude kikkerlandje, maar ons hart hebben we achtergelaten op dat mooie eiland zo ver weg.....
We hopen dat jullie net zo van de foto's genieten als wij, met dank aan Willem Heijdeman die ze voor ons nog even "opgepoetst" heeft, het is een kleine selectie van de 368 foto's die we genomen hebben.

Chris en Sjoerd