Duiken in de Grevelingen
(Kijk hier voor de foto's van het weekend)

Vrijdag 9 april was het dan zo ver, we gingen een liveaboard doen in de Grevelingen. Eigenlijk wisten we niet precies wat we zouden krijgen, en dat was dan gelijk ook de reden van ons bezoek: kijken of zo'n weekend een mogelijke activiteit voor Duikteam Gejo kan zijn. De Grevelingen is nauwelijks te vergelijken met de Rode Zee. Het viel dus te verwachten dat de eerste reis, als ‘discovery’ reis, een regelrecht avontuur zou worden. Afspraak was dat we om 20:00 uur aan boord zouden gaan op de Avanti, een stalen opleidingschip dat aangemeerd lag in de haven van Scharredijke. Ons rendez-vous punt en tevens startpunt was het restaurant “De Pepermolen” in Scharredijke, per slot van rekening kun je een avontuur het best beginnen met een goed gevulde maag en omdat een aantal van onze bikkels vooraf nog een duikje hadden gemaakt in de haven van Scharredijke was de beslissing snel genomen.

Om 18:00 uur begonnen de eerste Gejo’ers binnen te komen. Sommige opgewekt, maar andere met een bleek gezicht en een starende blik in de ogen. “Dit is het einde” hoorde je ze fluisteren. “Dit kan niet” kreunde de ander. “Waar moeten we slapen” mompelt de derde. Een aantal duikers waren vooraf even naar de boot wezen kijken en waren opeens niet meer zo zeker dat de reis voor hen niet zou eindigen in een vochtig zeemans graf. Na de maaltijd, die vooral uitblonk door de uiterst vriendelijke bediening, gingen we naar het schip toe. Op het eerste gezicht niet veel bijzonders. Veel staal, 28 bij 6 meter met een enorme kraan en een duikbel aan dek. Duidelijk een schip dat gewend was om duikers te vervoeren.

Stipt om 8 uur mogen we aan boord. Auto’s worden geparkeerd in een van de zijstraten van het dorp, duikspullen mogen aan dek blijven op een beschermde plek, de rest gaat naar de hutten. De bemanning Herman Klaassen, Laura Vincken en Lammert Hooiveld heten ons welkom op hun nederige scheepje. De briefing volgt in de bar. De eerste vraag is natuurlijk of we nog een avondduik wilde maken. En terwijl sommige flessen nog even bijgevuld worden en de setjes opgetuigd gaat het schip naar zijn bestemming voor de nacht en de duikstek voor onze eerste nachtduik van dit weekend, het koepeltje van Scharredijke. Om ongeveer half tien s’avonds wordt de eerste nachtduik gemaakt. Zicht was zeker niet spectaculair maar het duikje lekker, ontspannend met opmerkelijk veel leven op de bodem. Het water had een bijna subtropische temperatuur van 8 á 9 graden.

Na de duik wordt er ontspannend na gebabbeld in de bar, gecombineerd met sterke verhalen en frikadellen. Tegen een uurtje of 11 lagen de meeste al op 1 oor, of te woelen omdat zo’n bunkbed toch heel wat anders is dan het matras thuis. We hadden aangegeven aan de bemanning dat we onze eerste duik op de zaterdag om 9 uur zouden gaan maken. Weer bij het koepeltje en ook nu weer een prima duikje gemaakt. De schipper had aangelegd op een plek die door duikers aan wal niet eenvoudig te bereiken was. Hierdoor was niet alleen het zicht maar ook het aanwezige leven uitbundig te noemen was. Na de duik kregen we ontbijt en mochten de eerste slachtoffers van die dag zich gaan opmaken voor de afwas. Voor de tweede duik gingen we naar De Muur. Op die duik niet 1 maar 2 Snotolfen gezien, ééntje wegvluchtend voor het lelijke gezicht van ondergetekende en de ander slapend. Ook andere duikers hadden dingen gezien en op de gevoelige plaat gezet. Sommige daarvan zou je eerder verwachten in de wateren bij bijvoorbeeld Bonaire dan hier in de Grevelingen. De derde duik was gepland als avondduik bij De Val. Alleen toen iemand begon te roepen dat hij best wel nog voor de schemering een duikje wilde maken en de rest niet wilde achterblijven gingen we toch maar nog een derde duikje maken. De vierde duik van die dag, de geplande nachtduik, was spectaculair. Kilometers zicht. Tientallen kreeften die zich overdag maar nauwelijks lieten zien gingen op jacht naar kleine garnalen en andere lekkerheden. We hadden zelf die avond nassie gegeten en vroegen ons af of kreeft niet veel beter zou smaken. In ieder geval sloot deze duik een prima duikdag af.

In de bar was het de bedoeling dat we de laatste avond gezellig zouden maken. En de bemanning deed zijn best. Helaas was de combinatie van de stikstof en een enkel pilsje al voldoende om de meeste van ons op tijd in bed te doen verdwijnen. De volgende dag gingen we onze derde duik bij De Val maken. Weer een uitstekend zicht, een waterig zonnetje en gezichten met een glimlach toen iedereen weer uit het water kwam. De laatste duik werd gemaakt bij de Muur. Zicht was minder maar de duik niet. Veel leven, een lichte stroming en een lekker zonnetje toen we weer terug snorkelden van onze laatste duik van deze geslaagde reis.

Er zijn ook kleine minpuntjes. Zo blijkt de prijs (€120) die je betaalt niet all-in te zijn. Flessen worden tegen 30 cent per liter gevuld, ongeacht de druk die je nog hebt. Velen komen met ongeveer 100 bar het water uit na een duik. Voor onbeperkte thee en koffie betaal je euro 2,50 pppd. En je moet zelf de afwas doen. Maar dat is nog niet alles; de kamers zijn niet standaard uitgerust met herriestoppers. Dus snurkers willen nog wel eens een verstoring in de nachtrust van een andere resulteren.  Al met al kan de conclusie zijn dat een weekend Liveaboard met de Avanti zeker is aan te raden. De duiken zijn relatief simpel, het onderwater leven is soms on-Nederlands mooi, prachtige "riffen"  begroeid met roodwier, kollosale kreeften, snotolfen, prachtige naaktslakken, zeeanjelieren, kort gezegd: prachtig (kijk voor een fotoverslag in het fotoalbum). Wordt vervolgt zullen we maar zeggen.

Donald en Rob

Met van links naar rechts en boven naar beneden:
Veronica, Remco, Frits, Donald, Rob, Rik, Ton, Bart, Tanja, Miranda, Wendy en Willem