Bericht uit Bonaire
(door Greet & Gerard)

Zonder vertraging aangekomen op Flamingo Airport in Bonaire. Wachtend op de koffers, staat het ontvangstcomité al te wachten, een bruinverbrande Joop en Gemma. Een hele hartelijke ontvangst volgt. Dan op weg naar ons appartement op de boulevard midden in Kralendijk. Heel groot en luxe, met een goed gevulde koelkast. Dus met z'n vieren eerst een biertje voor de dorst. Na een korte nachtrust vanwege de jetlag staan we om half zeven op en ga we maar even Kralendijk verkennen. Om half 11 komt de vertrouwde Gejo auto aanrijden. We gaan een auto huren, het bedrijf had nog maar één auto staan, een oudje maar vooruit. Op weg naar het huis van Joop en Gemma stopt de auto na 100 meter: accupolen los. Eindelijk aangekomen bij het huis kijken we onze ogen uit, zo'n mooi stekkie hebben ze, met een ontzettend mooi beplantte tuin. Gemma komt thuis van school en we gaan duiken. Er zijn op Bonaire 57 dekstekken, met op de meeste stekken goede instappen en heerlijke strandjes. Er ligt ook een wrak, de Hilma Hooker, met veel tarpoens, kreeften, murenen, zeeschildpadden, tonijnen en nog veel meer.

's Avonds laat Joop ons zijn kookkunst proeven, wat perfect is gelukt. Zijn slogan is "don't fok with the kok"  Terug in Kralendijk breekt de achteras van onze auto. De volgende dag dus het geld teruggehaald en even verderop een veilige auto gehuurd. Die avond gaan we met Joop en Gemma in "the middle of nowhere" eten bij een local, een heel bijzondere ervaring. Op donderdag kwamen Conny en Fred Boon en zijn we uit eten gegaan op de school van Gemma, waar de leerlingen heerlijk gekookt hadden. Zaterdag met een goed gevulde koelbox naar het Lac Bay strand geweest om te zwemmen en te snorkelen. We weten nu ook dat krabben kunnen bijten. Zondags, nadat we op wat terrasjes hebben gezeten is de tijd aangekomen dat we terug naar Nederland moeten. Joop en Gemma dachten dat ze van ons af waren, maar op het vliegveld kregen we te horen dat het vliegtuig kapot was zodat we 12 uur vertraging opliepen. Dus terug naar het Gejohuis. Tegen zonsondergang nog naar het uitkijkpunt Seru Largo achter het huis van Joop en Gemma met een schitterend uitzicht over het hele eiland. Om 2 uur 's nachts kwam er een taxi voorrijden, oftewel afscheid nemen. Op het vliegveld kregen we te horen dat we 1e klas mochten vliegen, een hele luxe.

Dit was onze 1ste keer op Bonaire, maar zeker niet de laatste keer! Als er iemand is die het naar hun zin hebben, zijn het Joop en Gemma wel. Ze lopen de hele dag te genieten en te stralen (wat we natuurlijk kunnen begrijpen). Iedereen moet de hartelijke groeten hebben en ze hopen dat het goed blijft gaan met het Gejo Duikteam.

Gerard & Greet