Dag 2 van de 3-daagse zeeslag die later bekend zou worden als "de slag om de goude snorkel", beschreven door schout-bij-nacht Schalker.
Dag twee van de Gejo zeeslag is uitgevochten in de omgeving van de Hommel en is verworden tot een grote strijd met inzet van leven en dood. De schepen die het tegen elkaar moesten opnemen waren de slagschepen "The Fair Leasers ", "Revenge of the DIR Hunter", "Maybe Duck" en "Laat bloeiers". Doel van alle schepen was om middel van keiharde man-tot-man, man-tot-vrouw en of vrouw-tot-vrouw gevechten een beslissende doorbraak te forceren. Dit werd gedaan door in de vorm van een onderwater (rugby)gevecht zware kanonskogels in een bak te schieten waardoor de tegenstander weer terug moest trekken en een nieuwe aanval kon worden opgezet.
Het eerste gevecht begon in het diepe gedeelte van de Hommel, een aanval die al snel zou uitmonden in een uitputtingsslag. Na de eerste aanval van het schip de Maybe Duck op hun tegenstanders, die uitmonden in de eerste verliezen van de tegenpartij, werden de regels aangepast waardoor Maybe Duck eigenlijk de rest van de avond niet meer terug kon komen. Nadat alle schepen één keer hadden gevochten werd besloten om de slag in ondieper water uit te vechten, dit om te vermijden dat door de diepte in plaats van de bal, door vermoeidheid overmeesterde matrozen van de bodem konden worden opgehaald.
Zoals bij alle zeeslagen bekend is worden de verliezers en winnaars aangewezen door scheidsrechters die met veel inzet en grote dapperheid moeten proberen om enig orde, overzicht en gerechtigheid in het gevecht te houden. Vaak worden om die reden situaties niet gezien die een verschil kunnen uitmaken tussen leven en dood, tussen winnen en verliezen. Toch is dit niet belangrijk want zoals een groot filosoof ooit gezegd heeft, ieder gevecht heeft altijd twee verliezers. laten we deze dag dus maar gauw vergeten.
Dag twee van de Gejo zeeslag is uitgevochten in de omgeving van de Hommel en is verworden tot een grote strijd met inzet van leven en dood. De schepen die het tegen elkaar moesten opnemen waren de slagschepen "The Fair Leasers ", "Revenge of the DIR Hunter", "Maybe Duck" en "Laat bloeiers". Doel van alle schepen was om middel van keiharde man-tot-man, man-tot-vrouw en of vrouw-tot-vrouw gevechten een beslissende doorbraak te forceren. Dit werd gedaan door in de vorm van een onderwater (rugby)gevecht zware kanonskogels in een bak te schieten waardoor de tegenstander weer terug moest trekken en een nieuwe aanval kon worden opgezet.