Gejo’s P-P-P, zondag 29 augustus 2010

Hopend dat de weergoden het bij het verkeerde eind hadden schoof ik deze zondagmorgen mijn gordijnen open. Maar helaas, deze keer hadden de weergoden het weer wel goed voorspeld, het regende…..

Na een bakje koffie en/of thee in het zaaltje van Glenn in een colonne van 4 auto’s richting Giethoorn vertrokken. Na ongeveer een uur rijden kwamen we mede Gejo-genoten tegen en bestond de colonne uit 6 auto. Blijkbaar was dat een goed teken want de zon begon zowaar te schijnen. Zou het dan toch…..?

Aangekomen bij vertrekpunt restaurant De Rietstulp hoofden geteld en wat bleek, iedereen was er. Ondanks de niet geweldige weersvoorspelling was er geen enkele Gejo-er die het uitje wilde missen. Na de koffie en/of thee een stuk, onder slagroom verstopte, heerlijk appelgebak gingen we op weg naar het vertrekpunt. Jammer genoeg was het wel weer gaan regenen en als een sliert van gekleurde pluus en regenjassen liepen we door Giethoorn. Bij de punters aangekomen stelde Greet ons voor de keus; wachten tot het droog zou worden (zou ongeveer een half uur duren) of gewoon meteen vertrekken. Aangezien Gejo een duikvereniging is en we dus wel gewend zijn om nat te worden, werd er unaniem besloten om meteen te vertrekken. Na een korte uitleg kregen we voor onderweg een boekje mee met 25(!) vragen; het was immers een punter-picknick-puzzeltocht. Bij het vertrekpunt linksaf (wel eerst bukken!) en daarna op weg. Langs de molen zonder wieken waar vroeger onderdoor kon worden gevaren en daarna richting het door turfwinning ontstane Bovenwijde meer. Inmiddels dacht ik dat het half uurtje totdat het droog zou worden wel voorbij was maar het regende nog steeds. Had ik het verkeerd begrepen en zou het een half uurtje droog zijn in plaats van over een half uurtje droog….? Hadden we op weg naar het meer nog een beetje beschutting voor de wind van de rietkragen, op het meer was de beschutting ver te zoeken. Het waaide en regende van alle kanten. Op menig punter werden pluus opgestoken en dat zag er (tegen de grijze hemel) kleurrijk uit .

Inmiddels waren we toch 1,5 uur onderweg en werd het tijd voor de lunch. Van De Rietstulp hadden we een goedgevulde knapzak meegekregen; broodje kaas, broodje ham, pakje drinken, mandarijn, een mars, huzarenslaatje en een stuk worst. Alleen de vraag; waar konden we droog lunchen? Gelukkig was er een drijvend en overdekt ponton in het meer en na wat geklim en geklauter was iedereen op het podium. Tijdens de lunch bleek dat iedereen, ondanks het slechte weer, het enorm naar zijn of haar zin had. Gejo-ers laten zich niet kisten door een beetje (veel) regen!. Greet had nog een fanfare geregeld maar ze begrepen niet helemaal dat het bedoeling was dat ze ook gingen spelen. Na een paar keer inzetten van onze kant werd de hint begrepen en werd er een deuntje ingezet. Het duurde niet lang voordat er polonaise gelopen werd. Na een half uurtje weer in de punters geklommen (of eigenlijk gezakt) voor het laatste stuk van de p-p-p.; inmiddels was het ook droog geworden.

Rechts (Glenn!) langs het inmiddels 2x afgebrande Kragge Huis naar het eind van het meer. Het viel niet mee om te punteren (toch Jan en Henk?); het meer werd dieper en de sliklaag dikker. De klauwe van de punterboom bleef regelmatig steken met als gevolg dat onze punters een paar keer hun evenwicht verloren. Gelukkig (of is het helaas) sloeg er niemand overboord. Special voor haar eigen boot (waar ondergetekende ook een plekje had) had Greet nog wat regelt; een rondvaartboot voorbij die ons een “sleepje” aanbood. Daar zeiden we natuurlijk geen “nee” tegen. In het centrum van het dorp kwamen we langs café Fanfare. Glenn, hoe heet de regisseur van deze film ook al weer? Terug bij het beginpunt gewacht op de achterliggende punters en daarna richting terras. Daar zaten we nog geen 5 minuten of er was een wolkbreuk. Snel naar het overdekte, en verwarmde, gedeelte van het terras. Tussen de buien door terug naar De Rietstulp en daar op het terras nog wat gedronken alvorens het binnen tijd was voor de borrel en het diner. Tijdens het diner werden de antwoorden gegeven van de puzzeltocht en het team met de meeste goede antwoorden verdiende eeuwige roem. Het diner was prima; de varkenshaas was heerlijk mals en naar wat ik begrepen heb was de zalm ook lekker. Na de koffie en/of thee was het tijd om naar huis te gaan.

Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf praten als ik zeg dat ik het een supergeslaagde dag vond (who cares dat de zon niet scheen) maar voor zover ik heb gehoord heeft iedereen het enorm naar zijn of haar zin gehad.

Moe maar voldaan viel ik in slaap. Zou ik morgen spierpijn hebben ? (van het bank zitten dan wel te verstaan)

Suzan