We verzamelden om 9 uur in Zeeland voor een briefing van Willem over de eerste duiklocatie. Dat was de Bergsche Diepsluis, waar het overigens niet erg diep bleek te zijn, wat de naam wel doet vermoeden. Er bleek echter genoeg te zien!
Na de briefing wisten we the "places to be" van de locatie, en begonnen we met optuigen en omkleden. Omdat wij (buddy Daan de Jong en ik) nog geen complete uitrusting hebben, had Willem een duiklamp, bottomtimer en lijnensnijder voor ons verzameld. Bij dezen wil ik de eigenaars van deze spullen nog bijzonder bedanken voor het lenen!
Recht voor de instapplaats was op 10 meter diep een oefenplatform, welke mooi begroeid was met allerlei verschillende planten en dieren. Onderweg naar het platform was het vooral zandvlakte met af en toe een bosje wieren, maar hier zagen we ook ons eerste leven in Zeeland! Een heremietkreeftje en wat krabbetjes. Na het oefenplatform gingen we richting de sepiarekjes waar hopelijk wat sepia's rondzwommen. Onderweg waren er nog grote blokken steen met wieren, waar ook krabbetjes liepen en kleine visjes rondzwommen. Ook kwamen we ook nog een grote schol tegen, wat ons deed herinneren aan de lunch met vis die op de planning stond. Toen er uiteindelijk een rekje opdoemde, zwommen we er al bijna tegenaan, waaruit af te leiden viel dat er meer kapers op de kust waren, het was namelijk nogal mistig. Na een paar minuten zoeken was onze lucht alweer bijna op, helaas zonder sepia's te hebben gezien. Eenmaal op de kant hoorden we dat één Belg wel een Sepia scheen te hebben "gezien", maar verder was iedereen het erover eens dat het nog iets te koud was.
Inmiddels was het lunchtijd en vertrokken we na het omkleden naar Brasserie de Zeester. De reis er naar toe was een speurtocht door Zeeland, Daan en ik zijn er overigens heilig van overtuigd dat een weg genaamd de "Gatweg" door een boer geannexeerd is, want deze was onvindbaar. Laat het nu net zo zijn dat deze weg op onze routebeschrijving stond.
Toen we na onze WillemWillem geraadpleegd te hebben uiteindelijk aankwamen, konden we naast de brasserie onze fles wegbrengen. Deze zou gevuld worden, terwijl wij onze maag vulden met een duikerslunch of een 12-uurtje, erg handig! Uit eigen ervaring kan ik u meedelen dat de duikerslunch erg lekker was, maar het was dan ook al een uurtje of 1.
Na de lunch vertrokken we in colonne naar de volgende duiklocatie, namelijk Zoetersbout. Eenmaal aangekomen kregen we ook hier nog wat adviezen van Willem over de duiklocatie, inclusief een kreeftgarantie. Nadat we onszelf in onze comfortabele duikuitrusting hadden gehesen, welke nog licht vochtig was (zeiknat dus), liepen we de dijk over naar de waterkant. Gelukkig waren onze duikpakken na een minuutje al weer lekker warm.
Na een metertje of 4 te hebben gezwommen, zijn we afgedaald. Op de bodem kwamen we meteen een fuik tegen. Daan was wat dichterbij de fuik geëindigd dan hij had gedacht, en was lichtelijk verbaasd toen er vlak bij zijn hoofd een kreeft van 50 centimeter in de fuik bleek te zitten. Vlak naast de instapplaats was een soort krib, die ervoor zorgde dat het stukje water in de luwte stromingsvrij en hopelijk helder was. Helaas was het zicht aan de rechterkant van de "krib" niet zo heel goed, hoewel we wel een aantal zeesterren, krabbetjes en kleine visjes gezien hebben. Na een minuutje of 10 besloten we om toch maar om de krib heen te zwemmen, en het aan de andere kant te proberen. Dit bleek een goede keus wat het zicht betrof! Aan deze kant van de krib liep de bodem heel stijl naar beneden, en lag vol met stenen en oesters. Ook groeiden er planten of wieren die wel een meter lang waren en we aan de andere kant van de krib niet gevonden hadden. Hier kwamen we ook een klein kreeftje van een centimeter of 30 tegen, dit beestje was gewoon over de bodem aan het wandelen. Terwijl wij hadden gehoord dat ze verscholen zouden zitten en 's nachts pas tevoorschijn kwamen. Een paar meter verder zwommen we door een wolk met kwallen, waarvan enkele zo groot waren als onze hand. En ze zijn in het water toch een stuk mooier dan aangespoeld op het stand!
Op de terugweg over de bodem kwamen we erachter dat onze lucht bijna op was, dus besloten we om op te stijgen en aan de oppervlakte te gaan zwemmen. Het bleek echter dat aan de oppervlakte de stroming vele malen sterker was, waardoor we amper vooruit kwamen. We besloten toen het laatste stukje maar onder water af te leggen. Toen we na een kwartiertje doorpeddelen weer op de kant stond, zijn we met Miranda overeengekomen dat we de stromingsduik voor de 2* opleiding alvast hebben afgesloten =P.
Onderweg naar huis konden we deze fantastische Zeelanddag nog uitvoerig bespreken, omdat er aardig wat mensen hadden besloten om hun zondag in Zeeland door te brengen. Na deze Zeelanddag ben ik nog enthousiaster geworden over de duiksport, en ben ik erg blij dat ik de 1* opleiding bij Gejo ben gaan doen!
We verzamelden om 9 uur in Zeeland voor een briefing van Willem over de eerste duiklocatie. Dat was de Bergsche Diepsluis, waar het overigens niet erg diep bleek te zijn, wat de naam wel doet vermoeden. Er bleek echter genoeg te zien! 
Recht voor de instapplaats was op 10 meter diep een oefenplatform, welke mooi begroeid was met allerlei verschillende planten en dieren. Onderweg naar het platform was het vooral zandvlakte met af en toe een bosje wieren, maar hier zagen we ook ons eerste leven in Zeeland! Een heremietkreeftje en wat krabbetjes.
Inmiddels was het lunchtijd en vertrokken we na het omkleden naar Brasserie de Zeester. De reis er naar toe was een speurtocht door Zeeland, Daan en ik zijn er overigens heilig van overtuigd dat een weg genaamd de "Gatweg" door een boer geannexeerd is, want deze was onvindbaar. Laat het nu net zo zijn dat deze weg op onze routebeschrijving stond. 
Hier kwamen we ook een klein kreeftje van een centimeter of 30 tegen, dit beestje was gewoon over de bodem aan het wandelen. Terwijl wij hadden gehoord dat ze verscholen zouden zitten en 's nachts pas tevoorschijn kwamen.