Onderwater competitie 2010
(aka de gevoelstemperatuur in het zwembad).

(Kijk hier voor de foto's en filmpjes)

Als organisator van de Onderwater Competitie van het eerste uur was het een vreemde gewaarwording om nu eens aan de kant van de slachtoffers te staan. Meedoen zonder de verwensingen vanuit het zwembad is vreemd, maar zeker niet onprettig. OWC 2010 blonk in ieder geval op de eerste dag al uit in heel veel inzet en erg veel plezier onder de deelnemers, en zo hoort het ook.

Maar nu serieus. We hebben het over lichamelijke inspanning en zoals we weten is duiken geen sport waardoor de a-sportievelingen binnen onze vereniging de overhand hebben en dat zie je weer terug bij een evenement als OWC. Ik hou van GEJO en al zijn leden maar er was eigenlijk maar een team die echt volgens de regels en sportief de confrontatie met de andere teams aan durfde te gaan en dat was team geel (GO GEEL). Gelukkig waren Louise en Willem paraat om de ergste uitwassen de oren te wassen. Beide zijn karaktervolle en eerlijke scheidsrechters die volledig onomkoopbaar zijn en, hoewel ze er veel grapjes over maken, weet ik gewoon dat het geen zin om ze geld te geven. Ze zijn de ware “untouchables” van de vereniging.

En nu over de inhoud van de avond zelf? Vier teams die een kleur als naam gekregen hadden, met uitzondering van 2 teams die weer wat anders hadden verzonnen, begonnen iets later dan gepland aan de eerste 2 wedstrijden van de avond. Dress code was casual met perslucht.
Extreme Ironing heeft te maken dat je een theedoek of badlaken kunt strijken op de meest vreemde plekken. Denk aan een voederhok van paranoïde Orka ’s of op-je-hoofd-staand in een vulkaan die op het punt staat zijn lava op je uit te storten. In dit geval was de bodem van het drie-meter bad van de Hommel het einddoel. Startpunt was het ondiepe gedeelte van het bad. Bij de strijkplank aangekomen moest er dan een theedoek of badlaken gestreken worden. Als die dan netjes was neergelegd aan de andere kant van het bad kon de volgende beginnen. De tweede klus die geklaard moest worden is genoemd “zweven is leven” en hield in dat je in kleermakerszit zwevend (onderwater, voor degene die dat nog niet begrepen had) met behulp van stokken door een hoepel geduwd of geslagen moest worden. De snelste had dan gewonnen.
De planning was zodanig dat alle teams iedere activiteit eenmaal moesten uitvoeren en als finale van de avond mochten de winnaars nog een keer zweven en de verliezer nog een keer strijken. Eindresultaat zal door Willem en Louise later deze week bekend gemaakt worden.

En wat krijgen we volgende week? Geen idee! We mogen dan gaan sporten in snorkeluitrusting. Ik kreeg in de wandelgangen iets te horen over “een uitdagende uitdaging” en in de krant las ik dat er twee levensgevaarlijke krokodillen ontvreemd zijn uit de dierentuin. Hebben die twee iets met elkaar te maken? Laat ik dit zeggen, ik hoop dat er niet te veel bloed gaat vloeien in de Hommel want het zicht is al erg slecht, en ten tweede hoop ik dat de onverlaten die de krokodillen hebben ontvreemd deze weer snel zullen terugbrengen naar de plek waar ze vandaan kwamen.

Tot volgende week.

Donald Schalker