Bezoek duiktoren Enschede

(Kijk hier voor de foto's)

Eindelijk was het zo ver, we gingen duiken in de duiktoren in Enschede! Vol spanning vertrokken we vanuit Nieuwegein in colonne naar Enschede. Sommige nog zo moe van de vroege tijd, dat ze in de auto nog lekker een dutje hebben gedaan. Na die lange rit zijn we er dan eindelijk! Ik kan niet wachten om het water in te gaan. Gauw bij Glenn mijn fles en automaat opgehaald en dan met alle zooi zo snel mogelijk naar boven. Eenmaal boven vol bewondering staan kijken, daar gaan we dus zo duiken. Voor het eerst naar 10 meter diepte. Toen begon het echt, de set opbouwen alles controleren en met vinnen en duikbril vast aan de waterkant leggen. Daarna snel de kleedkamer in om me om te kleden. Nadat ik eindelijk mijn pak aan had gehesen, op zoek naar Glenn, mijn instructeur, ook hij was er helemaal klaar voor. Set op mijn rug vinnen aan en het water in.

Ik was behoorlijk zenuwachtig, maar eenmaal onder water was het echt geweldig! Langzaam daalde we naar de 10 meter, daar lag ik dan op mijn buik op de bodem!! Ik was zo trots op mezelf!! Langzaam zag ik de anderen ook naar beneden komen. We gingen een beetje rondzwemmen en kwamen verschillende voorwerpen tegen waarmee we gingen overgooien. Tenminste probeerde over te gooien, want dat is niet makkelijk onder water. Ik schoot steeds in de lach, waardoor mijn bril vol liep met water. Het was tijd om te gaan stijgen, dat ging gelukkig erg goed! Weer boven gekomen even op adem komen. We waren weer klaar voor een 2e afdaling. Ik ging eerst plat liggen op het eerste platform. Ik wist niet dat je onderwater last kan hebben van hoogtevrees! Maar het blijkt dus van wel! Langzaam weer dalen en zo min mogelijk naar beneden kijken en daar was ik weer op 10 meter. Nu was bijna iedereen op de bodem, dus het was een gezellige drukke boel. Iedereen was druk aan het overgooien met van alles en nog wat. Ik zwom met Glenn langs een raampje en daar stond een jongetje vol bewondering te kijken, hij zwaaide en we zwaaiden vrolijk naar hem terug. De laatste opstijging, het was helaas al weer tijd om eruit te gaan. Iedereen vond het jammer en had best langer willen blijven. Naderhand werden er druk ervaringen uitgewisseld, iedereen was het over 1 ding eens: Het was een geweldige ervaring geweest en niemand had het willen missen!!!

Groetjes

Sanne Gerritsen
1* cursist