Eind mei 2008, begon de 2de sessie van de cursus Redden. De docenten/instructeurs hadden er al één sessie opzitten en wij als 2de groep van 9 deelnemers mochten met alle verbeter en leerpunten van de vorige keer ons voordeel doen. Henk van Nieuwenhuizen zorgde als een volleerd medewerker van een incassobureau dat eerst aan de financiële verplichtingen werd voldaan, voordat er werd gestart.
De theorie lessen waren gebaseerd op de hoofdstukken uit het cursusboek “Redden” en waren bijzonder interessant en leerzaam. Hoewel iedere docent/instructeur zijn eigen wijze had van presenteren, ging alles gecombineerd met een vrolijke noot, waardoor de serieuze onderwerpen er als zoete koek ingingen. De opmerkingen en inkoppertjes kun je rustig overlaten aan de assertieve GEJO leden.
De theorie lessen werden afgesloten met praktijkoefeningen in het zwembad, waar we in deze warme mei en juni avonden dan ook met smart naar uitkeken. De praktijk oefeningen hadden voor mij een spannend karakter, daar de oefeningen waren gebaseerd op plotselinge en vooraf niet bekende casussen. In die zin een uitdaging als jezelf van structuur, lijstjes en volgordelijkheid houdt. Al snel bleek deze zelfwerkzaamheid een prima methode was om die grijze hersenmassa op volle snelheid te laten draaien voor snelle, creatieve en vooral veilige coördinatie van een reddingsactie. De deelnemers moesten bij toerbeurt de rol nemen van coördinator, slachtoffer(s) en hulptroepen. Het bleek in dit geval toch ook dat een aantal deelnemers bijzonder veel talent en aanleg hadden voor acteren. Ik heb levensechte toevallen, hoestbuien, decompressie verschijnselen etc. voorbij zien komen, compleet met slijm, snot en andere lichaamseigen substanties.
Zaterdag 14 juni 2008 was het dan zover, de eerste buiten oefening in Maarsseveen., maar eerst het theorie examen. Samen met Theo, nog voordat we SDMP ingingen, in de auto de vragen geoefend, want enige gezonde spanning was er toch. Na het theorie examen een briefing, en werden de rollen en taken verdeeld en gingen we aan de slag. Ik mocht als eerste het zogenaamde slachtoffer gaan halen. Ik dacht nog prima, aan het einde van de steiger en zelf al aan de oppervlakte, makkie!!! Allemachtig, dat kleine eindje zwemmen met een passieve duiker was een aanslag op m’n hartritme, zweetklieren, spieren en ademhaling. Aan de kant mochten ze mij zowat zuurstof toedienen. Dat viel tegen! Gelijk de gedachten of ik zo dat broodje frikandel zou nemen of niet of maar weer eens een keertje naar de sportschool. Na een ochtendje met een aantal oefeningen, bleken de deelnemers toch de theorie en het zwembad ervaring in de praktijk te kunnen brengen en na de evaluatie met de leerpunten toch maar dat broodje, ik had er wel trek van gekregen. Gelukkig waren we ook allemaal geslaagd voor de theorie, dus reden voor een extra broodje.
Zaterdag 27 juni 2008, praktijkexamen. Helaas bleken er 4 deelnemers door diverse omstandigheden niet aanwezig te kunnen zijn, jammer maar aan overmacht doe je nu eenmaal niets. Ongeveer 08.30 uur briefing…….hoezo briefing…wie wilde de rol van de duikleider op zich nemen en de rest zou zich vanzelf aandienen. Richting steiger en afwachten maar. Plotseling blijkt iedereen in het complot te zitten. Vang je toch nog tussen neus en lippen op dat Gerard wat later komt, hij staat in de file, maar hij komt er aan, ja hoezo hij komt eraan wat heeft hij nu met redden te maken. Willem met zijn geheimzinnige lach al vroeg in het water, kan niet goed zijn…… Maar ja hoor, plotseling hoor je die rauwe drankstem Pizza roepen en ik tref het weer om het water ingestuurd te worden om het zogenaamde slachtoffer Willem gerust te stellen. Nu weet je, waar Willem ook maar iets kan saboteren, hij dit niet zal laten. Wat had ik er spijt van dat ik nog nooit een kalender had gekocht…. Alles viel mee en na verbaal en bijna fysiek geweld liet Willem zich rustig naar de kant begeleiden, terwijl zijn buddy keurig door de andere 2 “redders naar de kant werd gebracht.
Nog maar net in alle rust en de eerste oefening en evaluatie achter de rug, blijkt de file Gerard toch wat onrustig te hebben gemaakt en hij blijkt plotseling een decompressieslachtoffer te zijn samen met zijn buddy. Ook deze oefening verliep goed en eindigde ook met twee slachtoffers keurig aan de kant, aan het zuurstof en alle noodzakelijke zaken uitgevoerd. Als dank na het signaal “einde oefening”, mocht ik van Gerard nog even met mijn hoofd kennis maken met de harde tegels, blijkbaar zat er weer volop leven in na de zuurstof behandeling. Na de evaluatie bleken alle deelnemers te zijn geslaagd. Als beloning dan toch maar weer een broodje frikandel speciaal!
Leuke en bijzondere leerzame special en aan te raden aan een ieder en niet alleen als verplichte module voor je 3* opleiding.
De theorie lessen waren gebaseerd op de hoofdstukken uit het cursusboek “Redden” en waren bijzonder interessant en leerzaam. Hoewel iedere docent/instructeur zijn eigen wijze had van presenteren, ging alles gecombineerd met een vrolijke noot, waardoor de serieuze onderwerpen er als zoete koek ingingen. De opmerkingen en inkoppertjes kun je rustig overlaten aan de assertieve GEJO leden.
Zaterdag 14 juni 2008 was het dan zover, de eerste buiten oefening in Maarsseveen., maar eerst het theorie examen. Samen met Theo, nog voordat we SDMP ingingen, in de auto de vragen geoefend, want enige gezonde spanning was er toch. Na het theorie examen een briefing, en werden de rollen en taken verdeeld en gingen we aan de slag. Ik mocht als eerste het zogenaamde slachtoffer gaan halen. Ik dacht nog prima, aan het einde van de steiger en zelf al aan de oppervlakte, makkie!!!
Zaterdag 27 juni 2008, praktijkexamen. Helaas bleken er 4 deelnemers door diverse omstandigheden niet aanwezig te kunnen zijn, jammer maar aan overmacht doe je nu eenmaal niets. Ongeveer 08.30 uur briefing…….hoezo briefing…wie wilde de rol van de duikleider op zich nemen en de rest zou zich vanzelf aandienen. Richting steiger en afwachten maar. Plotseling blijkt iedereen in het complot te zitten. Vang je toch nog tussen neus en lippen op dat Gerard wat later komt, hij staat in de file, maar hij komt er aan, ja hoezo hij komt eraan wat heeft hij nu met redden te maken. Willem met zijn geheimzinnige lach al vroeg in het water, kan niet goed zijn……