Aan het begin van de derde dag van de onderwater competitie staat team Wet Sweat nog altijd eenzaam aan de top. Gelukkig denken de andere teams nog steeds dat ze wel kunnen winnen en tegen 21.30 staat iedereen vol goede moed aan de rand van het zwembad, klaar om nog even zoveel mogelijk (straf?)punten binnen te halen. De spelregels worden nog een keer uitgelegd, de tactiek nog even snel doorgenomen en dan is het eindelijk tijd om te beginnen.
De laatste dag van de competitie bestond uit onderwaterhockey, gespeeld in de breedte van het zwembad. In snorkeluitrusting moesten de teams een balletje met van pvc buizen geknutselde hockeysticks in het doel van de tegenstander zien te krijgen. Het balletje mocht niet door iets anders dan de hockeystick verplaatst worden, de tegenstander mocht niet onder water gehouden worden en natuurlijk mocht er ook niet op andere manieren vals gespeeld worden. O ja, de doelen mochten ook al niet verplaatst worden... Zo wordt winnen natuurlijk wel heel moeilijk.
De eerste wedstrijd begon nog redelijk rustig. Omdat het balletje net wat te licht was om fijn op de bodem te blijven liggen was het nog best lastig om hem een beetje in de juiste richting te krijgen. In tegenstelling tot bij bovenwaterhockey was het balletje bijna niet met meer dan 5 cm per keer te verplaatsen en daarom was er in het zwembad één kluitje spelers te zien dat met z’n allen probeerde om de bal een beetje richting het doel te krijgen. Maar al snel kregen we het een beetje door en vielen de eerste doelpunten.
Naar mate de avond vorderde werd de strijd echter steeds grimmiger. Maskers vlogen over het water en de hockeysticks werden meer gebruikt om de tegenstander te raken (daarover stond tenslotte niks in de spelregels) dan om de bal in het doel te krijgen. Ook leken de teams op onverklaarbare wijze steeds groter te worden (en het aantal toeschouwers steeds kleiner). Veel te snel kwam het laatste eindsignaal en was het tijd voor de scheidsrechters om het foto- en videomateriaal nog eens goed te bestuderen om voor elk team het juiste aantal strafpunten te bepalen. Dat moet nog een hele klus zijn geweest!
Nadat iedereen zich had omgekleed was het tijd voor het spannendste gedeelte van de avond: de prijsuitreiking. Op een gedeelde 3e plek eindigden de Loosers en de P(loeg) Z(onder) N(aam), 2e waren de Amazing Stroopwafels. Wet Sweat had zich echter ook op de laatste dag goed staande gehouden en kreeg uit handen van Inez (captain van het winnende team van vorig jaar) de felbegeerde wisseltrofee. Alles bij elkaar waren het een erg leuke drie avonden en Wet Sweat ziet er al naar uit om de titel volgend jaar te verdedigen!
Aan het begin van de derde dag van de onderwater competitie staat team Wet Sweat nog altijd eenzaam aan de top. Gelukkig denken de andere teams nog steeds dat ze wel kunnen winnen en tegen 21.30 staat iedereen vol goede moed aan de rand van het zwembad, klaar om nog even zoveel mogelijk (straf?)punten binnen te halen. De spelregels worden nog een keer uitgelegd, de tactiek nog even snel doorgenomen en dan is het eindelijk tijd om te beginnen.