Verslag Duiktoren Enschede
Utrecht, 12 november Op zondagmorgen 6 november 2005, ging de club 1-sters in opleiding met aanhang en familie naar de duiktoren in Enschede. Een aantal zijn er op eigen houtje heengetufd en de anderen vertrokken met bolide vanaf Nieuwegein. Het avontuur begon voor Yvonne, Kim en mij eigenlijk al vanaf daar. De auto was kennelijk nog wat zenuwachtiger voor de toren en had een duwtje in de rug nodig om te vertrekken. (er werd zelfs voor ons gerend door een aantal gespierde heren!). De motor had er niet zo'n zin in. Later bleek dit aan de dynamo te liggen. Eenmaal op weg ging het heel lekker. Colonne op de weg. Opzij, hier komt duikteam GEJO aan. Wij willen duiken en snel een beetje! Nadat de club alle spullen had uitgeladen en naar boven had gesjouwd (ging toch beetje tegen het gevoel in als je gaat duiken….), kon het echte avontuur beginnen! In alle relaxedheid dompelde iedereen onder in dit centerparcs-achtige water. Voor een aantal, waaronder ikzelf, was dit de eerste keer dat je tot een diepte van 10 meter kon duiken.  Door het prachtige, heldere water, leek het een stuk minder diep. Wel verradelijk, want het opstijgen gaat dan ook te snel, als je even niet oplet! Verder was er genoeg vermaak in het water. Je kon frisbeeën, in een bootje zitten onder water, elkaar bestuderen, poseren voor de fotocamera van Gerard, naar buiten kijken via raampjes aan de zijkant. Ook de duikfamilie op het droge kon ons zo in de gaten houden en andersom natuurlijk ook. Ik denk dat zij meer reden hadden om hard te lachen. Al die samengeknepen koppen in strakke pakken, zich voortstuwend met vinnen in een groot aquarium…. Na ongeveer 45 minuten hees iedereen zich het water uit en stortte zich op het immense buffet wat het personeel daar voor ons had klaargemaakt. Ze hadden alleen geen rekening gehouden met al die uitgehongerde mensen, die behoefte hadden aan ongeneerd aanvallen!!!! Niemand liet hier zich door kisten. Onderweg werd een snackpause ingelasd bij een benzinestation, waar je altijd op kunt rekenen. Nog eenmaal is de rode opel astra 1.6 opgeduwd door het sterke-mannenteam en weg waren we. Op weg naar Utrecht… verlangend naar een kopje thee op de bank en een warm nest. Een geslaagde dag, waar er natuurlijk nog veel meer van volgen. Bedankt weer voor de fijne, veilige begeleiding. Annemieke Mak, 1-sters in opleiding ps. Kijk hier voor de foto's | 
