Specialty Wrakduiken bij GET WET

We kijken hier al maanden naar uit. Het doen van de specialty wrakduiken. Wrakken hebben iets magisch; iets onheilspellend. Het is een gevaarte dat op de bodem ligt en daar door een, meestal onfortuinlijke oorzaak, terecht is gekomen. Verder krijg je het gevoel dat je op een plek komt waar heden en verleden samenkomen. Een specialty wrakduiken kun je ook doen in de Maarsseveense plassen, maar op een één of andere manier is dit toch niet dat gene waar we naar op zoek waren. Dat is dus zoeken geblazen in een digitale zee van stof, onzin en zin. Uiteindelijk komt duikschool Get Wet bovendrijven. Een specialty van twee dagen. Halve dag theorie, middag oefenen met diverse technieken en een dag later de Noordzee op voor twee duiken. Klinkt interessant en veel belovend.

Na enig heen en weer gecommuniceer bespreken we het weekend van 26 en 27 juni. Het blijkt maar weer dat je keuzes moet maken. We missen nu de GEJO sportdag en de gezellige GEJO-bbq. Helaas, die doen we volgend jaar dan maar. Zaterdagochtend vertrekken we naar Oostvoorne alwaar we door Ben Stiefelhagen enthousiast welkom worden. Geen praatjes maar gewoon doen en vooral gein hebben. In een sneltreinvaart behandelt Ben de zaken die voor een beginnend wrakduiker van belang zijn. Aanvaren van een wrak, ankeren, gidslijnen uitzetten, bepalen van stroomsnelheid, gebruikte materialen, weer etc etc. Maar ook de gedragscode voor wrakduikers. Je bent er niet om iets stuk te maken dus slopen doen we niet. Als je iets zo kan meenemen ok ….. maar niet slopen. Daarna volgen nog wat dia’s van sloopgereedschap (lees hamer, beitel en breekijzer). Regelmatig benadrukt Ben dat wrakduiken een sport voor mensen die sterk van lijf en leden zijn. Dat wrakduiken hard werken is beseffen we nu we thuis zitten met een lijf vol spierpijn. In de middag, de wind trekt aan, doen we allerlei oefeningen in het Oostvoornse meer. Hefballonnen en decoballonnen oplaten, afdalen en opstijgen langs ankerlijn, gidslijnen uit en in haspelen op wrakken, knopen leggen en net als Cousteau een circuit afleggen onder water. Nu zijn alle oefeningen wel uitdagend maar zeker het scooteren is lastig. Blijf maar eens op diepte en klaar maar eens op tijd zonder dat de scooter er vandoor gaat. Alles is natuurlijk een voorbereiding op het echte werk en eigenlijk is het ook hartstikke spannend om die Noordzee op te gaan.
In de avond komt het verlossende woord. De schipper zegt dat we kunnen gaan. Dus worden we geacht om om half zeven in de ochtend op de kade te staan in Maassluis. “Holy Moses!!!”, dat betekent dus om vijf uur op staan. Het schip “Blue Whale” waarmee we varen is hagelnieuw, 15.5 meter lang en 4 meter breed. Prima bootje volgens Ben. Zal wel wezen maar wij vinden het eigenlijk maar een miezerig klein bootje dat in onze verbeelding nogal gevoelig is voor deining. Gezien de hoeveelheid vissenvoer die gedurende de dag onvoorzien is geproduceerd wordt deze aanname te bevestigen. Rik en Miranda zijn over het algemeen onderwater gelukkiger dan boven water. De eerste duik, (laagwater kentering) maken we op een onbekende klipper. Dat is het dan …. De vuurdoop. We springen het water in, worstelen naar de ankerlijn en dalen af. Het idee dat we hadden om lucht af te blazen en “gewoon” af te dalen blijkt volledig waanzin te zijn. Maar het is werkelijk vechten tegen de stroom en we trekken ons door een wolk van kleine kwallen naar de zeebodem. Daar aangekomen is het betrekkelijk rustig duiken in de luwte van het wrak. Omdat op dertig meter onze nultijd als niet nitroxduikers maar 15 minuten is de duik betrekkelijk kort. Maar de indrukken zijn er niet minder om. De hoeveelheid vis maar vooral de helderheid is ongekend. De tweede duik maken we op The Houge, een Britse pantserkruiser die in 1916 door de U-9 samen met de Cressy en de Aboukir (ook pantserkruisers) is gekelderd. Voor de geallieerden was dit het signaal dat U-boten geen spielerei waren. Deze duik een was een stuk rustiger dan de ochtendduik en wederom wat een zicht. Krabben die begroeit zijn met anemonen en mossels, kratten vol munitie en massa’s vis. Naast de duiken is het uitvoeren van vaardigheden die op de eerste dag van cursus zijn geoefend een onderdeel van de dag.

Na twee mooie duiken gaan we vol indrukken terug naar Maassluis. We hebben een specialty afgesloten waarin we veel hebben geleerd. Misschien wel dat de Noordzee een fantastisch plek is om te duiken. Maar dit is ook te danken aan de bezielende begeleiding door Ben Stiefelhagen. Het is een rouwdouwer, maar hij wekt vertrouwen en heeft verstand van zaken. Voor ons (bioRob, Rik en Miranda) was het een leerzame, gezellige en toffe cursus. Al was het maar om er achter te komen dat het duiken op de Noordzee met een schuitje als “Blue Whale” niet jouw cup of tea is. Voor wie de specialty wil gaan doen… we kunnen hem van harte aanraden; je hebt een topweekend.

bioRob